Artemis II ile insanlık uzun bir aradan sonra yeniden derin uzaya adım attı ve bu görevde yer alan astronotlar, Dünya’dan en uzak noktaya ulaşarak tarihe geçen bir başarıya imza attı. Böylesine riskli ve prestijli bir görev, doğal olarak herkesin aklına aynı soruyu getiriyor: Bu işi yapan insanlar gerçekten ne kadar kazanıyor?

İlk bakışta çoğu kişi astronotların astronomik maaşlar aldığını düşünüyor. Ancak işin içine girildiğinde, bu mesleğin maddi tarafının sanıldığı kadar “uçuk” olmadığı görülüyor. Hatta detaylara indikçe, bu işin aslında paradan çok tutku, disiplin ve adanmışlık gerektirdiği daha net ortaya çıkıyor.

Astronot Maaşları Beklenenden Daha Mütevazı

NASA tarafından paylaşılan verilere göre bir astronotun yıllık maaşı yaklaşık 152 bin dolar seviyesinde. Güncel kurla bu rakam yaklaşık 6.7 milyon TL civarına denk geliyor. Kulağa yüksek geliyor olabilir ama bu seviyedeki teknik bilgi, eğitim ve sorumluluk düşünüldüğünde aslında birçok üst düzey mühendislik ya da finans pozisyonuyla benzer seviyede kalıyor.

Asıl dikkat çeken nokta ise burada başlıyor. Astronotlar, uzay görevleri sırasında karşılaştıkları yüksek risklere rağmen herhangi bir tehlike tazminatı, görev primi ya da ekstra ödeme almıyor. Yani Ay’a gitmek ya da Dünya’da görev yapmak maaş açısından büyük bir fark yaratmıyor. Bu durum, dışarıdan bakıldığında oldukça şaşırtıcı bir tablo ortaya koyuyor.

Elbette tüm ihtiyaçların karşılanması önemli bir avantaj. Görev süresince ulaşım, konaklama, yemek ve ekipman gibi tüm temel giderler kurum tarafından karşılanıyor. Ancak yine de bu kadar riskli bir iş için ekstra bir ödül mekanizmasının olmaması, astronotluğun maddi değil daha çok ideallerle yapılan bir meslek olduğunu açıkça gösteriyor.

Astronot Olmak Zor Ama Hala Çok İstenen Bir Meslek

Tüm bu şartlara rağmen astronot olmak isteyenlerin sayısı hiç azalmıyor, hatta her geçen yıl daha da artıyor. NASA’nın son alım sürecinde 8 binden fazla başvuru arasından sadece 10 kişinin seçilmesi, bu mesleğin ne kadar zor ama aynı zamanda ne kadar arzu edilen bir kariyer olduğunu ortaya koyuyor. Kabul oranının %0,125 gibi inanılmaz düşük bir seviyede olması, bu alandaki rekabeti açıkça gösteriyor.

Artemis II mürettebatına baktığımızda da bu seçimin ne kadar titiz yapıldığını görüyoruz. Astronotların neredeyse tamamı mühendislik, fizik ya da askeri pilotluk gibi alanlarda yıllar süren deneyime sahip. Bu noktaya gelmek için sadece akademik başarı yetmiyor; aynı zamanda ciddi bir saha tecrübesi, fiziksel dayanıklılık ve psikolojik direnç gerekiyor.

Öte yandan uzay yarışında dengeler de değişiyor. SpaceX ve Blue Origin gibi özel şirketlerin sektöre girmesiyle birlikte uzay artık sadece devletlerin alanı olmaktan çıkıyor. Ancak buna rağmen, deneyimli astronotlara olan ihtiyaç hâlâ kritik seviyede. Yani teknoloji gelişse de, o koltuğa oturabilecek insan sayısı hâlâ çok sınırlı ve bu meslek dünyanın en zor başarılarından biri olmaya devam ediyor.

İnsan Vücudu Uzayda Neye Maruz Kalıyor? Artemis II Bulguları

Artemis 2 Astronotlarının Maaşı Ne Kadar? yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Artemis II görevi, sadece bir uzay yolculuğu değil; aynı zamanda insan vücudu uzayda neye maruz kalıyor sorusuna en net cevaplardan birini verdi. Dört astronotun 10 günlük derin uzay deneyimi, yıllardır teoride konuşulan birçok etkinin gerçekte nasıl hissedildiğini ortaya koydu ve bu sürecin hiç de kolay olmadığını gösterdi.

Dünya’nın koruyucu manyetik alanının dışına çıktığınız anda vücudun alışık olduğu denge tamamen değişiyor. Orada ne yerçekimi var ne de bizi koruyan doğal bir kalkan. Vücut bu yeni ortama adapte olmaya çalışırken kısa sürede hem fiziksel hem de zihinsel olarak ciddi tepkiler vermeye başlıyor.

İnsan Vücudu Uzayda Neye Maruz Kalıyor? Radyasyon ve Mikro Yerçekimi İnsan Vücudunu Nasıl Etkiliyor?

Uzayın en büyük risklerinden biri hiç şüphesiz radyasyon. Dünya’dayken fark etmesek de gezegenin manyetik alanı bizi büyük ölçüde koruyor. Ancak derin uzaya çıkıldığında bu koruma ortadan kalkıyor ve astronotlar doğrudan galaktik kozmik ışınlara maruz kalıyor. Artemis II görevinde ölçülen değerlerin beklenenden yaklaşık %18 daha yüksek çıkması, bu riskin ne kadar ciddi olduğunu net bir şekilde ortaya koydu.

Bu radyasyon sadece kısa vadeli bir etki yaratmıyor. Hücrelere doğrudan zarar verebiliyor, DNA yapısını bozabiliyor ve uzun vadede kanser gibi ciddi sağlık sorunlarına zemin hazırlayabiliyor. Kısa görevlerde bu etkiler kontrol altında tutulabiliyor ama Ay üsleri veya Mars yolculukları gibi uzun süreli görevlerde bu durum artık “risk” değil, doğrudan çözülmesi gereken bir problem haline geliyor.

Bir diğer önemli etki ise mikro yerçekimi. Yerçekimi ortadan kalktığında vücuttaki sıvılar aşağıda kalmak yerine yukarı doğru hareket ediyor. Bu da astronotların yüzlerinde şişkinlik, baş bölgesinde basınç ve zaman zaman görme değişiklikleri yaşamasına neden oluyor. Aynı zamanda kalp ve damar sistemi de bu yeni düzene uyum sağlamaya çalışırken normalden farklı bir şekilde çalışmak zorunda kalıyor.

İzolasyon, Zihinsel Yük ve Gelecek Görevler İçin Kritik Veriler

Uzayda yaşanan zorluklar sadece fiziksel değil, zihinsel olarak da oldukça yoğun. Küçük bir kapsülün içinde günlerce aynı insanlarla birlikte olmak, Dünya’dan kilometrelerce uzakta bulunmak ve sürekli görev odaklı yaşamak ciddi bir psikolojik yük oluşturuyor. Bu durum zamanla stres seviyesini artırıyor ve vücudun genel dengesini de etkiliyor.

Artemis II sırasında yapılan testler, bu stresin sadece zihinsel kalmadığını gösterdi. Astronotların bağışıklık sisteminde baskılanma belirtileri gözlemlendi ve bazı virüslerin yeniden aktif hale geldiği tespit edildi. Bu da uzayın aslında vücudu sadece dışarıdan değil, içeriden de zorladığını açıkça ortaya koyuyor. Yani mesele sadece kas veya kemik değil, bağışıklık sistemi de bu sürecin içinde ciddi bir sınav veriyor.

Görevde öne çıkan çalışmalardan biri de AVATAR deneyi oldu. Astronotların kendi hücrelerinden oluşturulan kemik iliği çipleri uzaya gönderildi ve aynı koşullara maruz bırakıldı. Bu sayede bilim insanları sadece genel etkileri değil, bireysel biyolojik tepkileri de analiz edebilecek. Bu da gelecekte kişiye özel koruma yöntemlerinin geliştirilmesi açısından oldukça önemli bir adım.

Tüm bu bulguların ortak noktası oldukça net: İnsan vücudu uzaya uyum sağlayabiliyor ama bu süreç düşündüğümüzden çok daha karmaşık ve hassas. Artemis II ile elde edilen veriler, gelecekteki Ay ve Mars görevleri için sadece teknik değil, doğrudan insan sağlığını korumaya yönelik kritik bir rehber niteliği taşıyor.

Artemis II Tuvalet Arızası Mürettebatı Zor Durumda Bıraktı

İnsan Vücudu Uzayda Neye Maruz Kalıyor? Artemis II Bulguları yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

NASA’nın tarihi Artemis II görevi, insanlığı yeniden derin uzaya taşırken beklenmedik bir teknik sorunla gündeme geldi. Ay yolculuğunun en kritik aşamalarından birinde ortaya çıkan tuvalet arızası, mürettebat için zorlu anlara neden oldu. Her ne kadar görev genel olarak planlandığı şekilde ilerlese de bu tür teknik aksaklıklar, uzay yolculuklarının ne kadar hassas olduğunu bir kez daha hatırlattı.

Yaklaşık 10 gün sürecek olan Artemis II görevi, 50 yılı aşkın sürenin ardından insanlı Ay uçuşlarını yeniden başlatması açısından büyük önem taşıyor. Ancak Orion kapsülünde yaşanan bu beklenmedik problem, uzayda en basit görünen sistemlerin bile aslında ne kadar kritik olduğunu ortaya koydu. Özellikle sınırlı alan ve kaynaklar düşünüldüğünde, bu tür bir arıza doğrudan mürettebatın konforunu ve operasyonel süreci etkileyebiliyor.

Artemis II Tuvalet Arızası Nasıl Ortaya Çıktı?

Artemis II görevinde kullanılan Orion uzay kapsülündeki tuvalet sistemi, uçuşun ilk günlerinde sorunsuz çalışsa da ilerleyen süreçte aksaklıklar göstermeye başladı. NASA’nın yaptığı açıklamaya göre, atıkların dışarı aktarılmasını sağlayan sistemde donma kaynaklı bir tıkanıklık meydana geldi. Bu durum, tuvaletin atık boşaltma fonksiyonunun geçici olarak devre dışı kalmasına yol açtı.

Sorunun kaynağı olarak, kapsüldeki atık tahliye hattının donması gösterildi. Uzay ortamında sıcaklık dengesinin hassas olması, bu tür teknik sorunların ortaya çıkmasına neden olabiliyor. NASA mühendisleri, hattaki buzlanmayı çözmek için çeşitli yöntemler denedi ve kapsülü belirli bir açıyla Güneş’e yönlendirerek hattı ısıtma yoluna gitti. Bu müdahale kısmen işe yarasa da sorunun tamamen ortadan kalkmadığı belirtildi.

Bu süreçte mürettebatın alternatif çözümler kullanmak zorunda kaldığı açıklandı. Astronotlar, geçici olarak katlanabilir plastik kaplar yardımıyla atıklarını toplamak zorunda kaldı. Bu yöntem her ne kadar acil durumlar için tasarlanmış olsa da uzun süreli kullanım için ideal bir çözüm olarak görülmüyor.

Artemis II Görevinde Süreç Devam Ediyor

Artemis II mürettebatı, yaşanan teknik soruna rağmen görevlerine planlandığı şekilde devam ediyor. Kapsülün yaklaşık 5 metre genişliğinde ve 3 metre yüksekliğinde oldukça dar bir yaşam alanına sahip olması, bu tür sorunların etkisini daha da artırıyor. Buna rağmen astronotların duruma hızlı şekilde adapte olduğu ve görev disiplinini koruduğu belirtiliyor.

NASA yetkilileri, tuvalet sisteminin tamamen devre dışı kalmadığını, ancak mürettebata yedek sistemleri kullanmaları yönünde talimat verildiğini açıkladı. Aynı zamanda mühendislerin, hattaki buzlanmayı çözmek için ısıtıcıları aktif şekilde kullanmaya devam ettiği ve sorunun tamamen giderilmesi için çalışmaların sürdüğü ifade ediliyor.

Tüm bu aksaklıklara rağmen Artemis II görevi, insanlığın Ay’a dönüş yolunda kritik bir adım olmayı sürdürüyor. Mürettebatın Ay’ın etrafında tur atarak Dünya’ya geri dönmesi planlanırken, bu süreçte elde edilecek veriler gelecekteki insanlı Ay inişleri için büyük önem taşıyor. Yaşanan bu olay ise uzay görevlerinde en küçük sistemlerin bile hayati rol oynadığını ve her detayın kusursuz çalışmasının ne kadar önemli olduğunu bir kez daha gözler önüne seriyor.

Uzaydan İlk iPhone 17 Pro Max Fotoğrafları Geldi

Artemis II Tuvalet Arızası Mürettebatı Zor Durumda Bıraktı yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Artemis II, insanlığın Ay’a yönelik yolculuğunda uzun süredir beklenen yeni bir dönemi resmen başlattı. Yarım asrı aşkın bir aranın ardından gerçekleştirilen bu görev, uzay tarihine şimdiden önemli bir kilometre taşı olarak geçti. NASA’nın bu hamlesi, yalnızca geçmişin mirasını yeniden canlandırmakla kalmıyor, aynı zamanda geleceğin uzay hedeflerine de güçlü bir adım atıldığını gösteriyor.

Florida’daki Kennedy Uzay Merkezi’nden fırlatılan Artemis II, dört astronotu Ay’ın etrafında dolaştırarak Dünya’ya geri getirmeyi hedefliyor. Yaklaşık 10 gün sürecek bu görev, iniş içermese de derin uzayda insanlı sistemlerin test edilmesi açısından kritik bir rol üstleniyor.

Artemis II İle İnsanlı Ay Yolculuğu Yeniden Başladı

Artemis II, Apollo 17 Görevi’nden bu yana Dünya yörüngesinin ötesine yapılan ilk insanlı görev olma özelliğini taşıyor. Bu yönüyle görev, sadece teknik bir başarı değil, aynı zamanda uzay keşfi açısından sembolik bir geri dönüş anlamına geliyor.

Görev kapsamında mürettebat, Ay’ın uzak yüzünün çevresinden geçerek insanlık tarihinde yeni bir sayfa açacak. Daha önce Apollo 13 Görevi sırasında ulaşılan mesafe rekorunun da bu görevle aşılması bekleniyor. Bu da Artemis II’yi sadece bir test değil, aynı zamanda rekor kırabilecek bir görev haline getiriyor.

Mürettebatta Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch ve Jeremy Hansen yer alıyor. Bu ekip, görev kapsamında birçok ilke imza atarak uzay tarihine adını yazdırmaya hazırlanıyor.

NASA, Artemis II ile yalnızca Ay’a dönüşü değil, aynı zamanda gelecekteki Mars görevlerinin de temelini atmayı hedefliyor. Programın uzun vadeli planları arasında Ay’da kalıcı üs kurmak ve insanlığı daha derin uzay görevlerine hazırlamak bulunuyor. Bu nedenle Artemis II, sadece bugünün değil, geleceğin uzay yolculuklarının da başlangıcı olarak görülüyor.

10.000 Işık Yılı Uzakta Satürn Boyutunda Yeni Gezegen Keşfedildi

50 Yıllık Hasret Bitti: Artemis II İnsanlı Ay Yolculuğu Başladı yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Uzayla ilgili haberler genelde “her şey keşfedildi” hissi verir ama aslında durum tam tersi. Güneş Sistemi’nin en büyük gezegenleri olan Jüpiter ve Satürn bile hâlâ sürprizler çıkarmaya devam ediyor. Son keşifler de bunun en net örneklerinden biri.

Gelişmiş teleskoplarla yapılan gözlemler sonucunda bu iki dev gezegenin etrafında yeni uydular bulundu. Sayılar küçük gibi görünse de aslında bu keşifler, gezegen sistemlerinin nasıl oluştuğunu anlamak için oldukça önemli. Yani mesele sadece “birkaç uydu daha bulundu” değil, işin arkasında daha büyük bir hikâye var.

Yeni Uydular Ne Anlama Geliyor?

Yapılan gözlemlerde Jüpiter’in etrafında 4 yeni uydu, Satürn’ün etrafında ise 11 yeni uydu keşfedildi. Bu da toplam sayıyı Jüpiter için 101, Satürn için ise 285 uyduya çıkarıyor. Özellikle Satürn’ün bu alanda açık ara önde olması dikkat çekici.

Ancak bu uydalar öyle büyük ve göz alıcı yapılar değil. Çoğunun çapı sadece yaklaşık 3 kilometre civarında. Ayrıca çok uzak yörüngelerde dolaştıkları ve oldukça sönük oldukları için amatör teleskoplarla görülmeleri neredeyse imkânsız.

Bu keşiflerde kullanılan teleskoplar da oldukça güçlü sistemler. Magellan, Subaru ve Kanada-Fransa-Hawaii teleskobu gibi cihazlar sayesinde bu kadar küçük ve uzak cisimler tespit edilebiliyor. Yani teknoloji ilerledikçe, uzayda “küçük” diye kaçan detaylar da görünür hale geliyor.

Bilim insanlarına göre bu uydular, geçmişte yaşanan çarpışmalar sonucu ortaya çıkan parçaların zamanla bir araya gelmesiyle oluşmuş olabilir. Bu da Jüpiter ve Satürn çevresinin hâlâ oldukça dinamik ve hareketli bir yapıya sahip olduğunu gösteriyor.

Uzayda Akıllı Telefon Çağı Başladı

Jüpiter ve Satürn Etrafında Yeni Uydular Keşfedildi yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Son yıllarda uzaya gönderilen uydu sayısındaki hızlı artış, bilim dünyasında yeni çevresel endişeleri beraberinde getirdi. Özellikle internet ve iletişim altyapısı için oluşturulan büyük uydu ağları, yani mega uydu takımları, yörüngedeki uydu sayısının kısa sürede binler seviyesine ulaşmasına neden oldu.

Bu uydular belirli bir süre görev yaptıktan sonra kontrollü şekilde Dünya atmosferine geri gönderiliyor. Ancak bu süreçte ortaya çıkan kimyasal maddelerin atmosfer üzerinde düşündüğümüzden daha büyük etkiler yaratabileceği belirtiliyor.

Uydu Kalıntıları Atmosferde Kirlilik Oluşturuyor

Bilim insanlarına göre uydular görev sürelerini tamamladıktan sonra atmosfere girdiklerinde çok yüksek sıcaklıklara maruz kalıyor. Bu sırada uydu yapısındaki metal ve diğer materyaller yanarak parçalanıyor. Atmosferik yeniden giriş olarak adlandırılan bu süreçte ortaya çıkan maddeler ise atmosferin orta katmanlarında birikmeye başlayabiliyor.

Araştırmalar, özellikle uydu yapısında sıkça kullanılan alüminyumun yanma sonucu alumina parçacıklarına dönüştüğünü ve bu parçacıkların atmosferde uzun süre asılı kalabildiğini gösteriyor. Bunun yanında roket yakıtlarının oluşturduğu siyah karbon parçacıkları ile bakır ve lityum gibi bazı metal elementlerinin de atmosferde tespit edildiği ifade ediliyor.

Bu kimyasal maddelerin zamanla ozon tabakasına zarar verebileceği, stratosferde sıcaklık değişimlerine neden olabileceği ve kutup bölgelerindeki atmosferik dengeleri etkileyebileceği düşünülüyor. Ayrıca bazı durumlarda tamamen parçalanmayan küçük uydu parçalarının Dünya yüzeyine düşme ihtimali de bilim insanlarının dikkat çektiği bir diğer risk olarak görülüyor.

Bu soruna çözüm bulmak için bazı araştırmacılar, görev süresi biten uyduların doğrudan yakılmak yerine geri kazanım ve yeniden kullanım yöntemleriyle değerlendirilmesini öneriyor. Avrupa Uzay Ajansı’nın geliştirdiği ClearSpace-1 görevi de bu yaklaşımın ilk örneklerinden biri olabilir. Proje kapsamında uzaydaki enkazın yakalanması ve güvenli şekilde yörüngeden çıkarılması hedefleniyor. Bilim insanlarına göre uzay faaliyetlerinin sürdürülebilir hale gelmesi için gelecekte bu tür yöntemler kaçınılmaz olabilir.

Uzayda Akıllı Telefon Çağı Başladı

Fırlatılan Her Uydu Atmosferimizde Bir Delik Açıyor yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Ay’da kalıcı insan varlığı fikri hâlâ takvim açısından netleşmiş değil ancak altyapı hazırlıkları şimdiden hız kazanmış durumda. ABD merkezli Astroport Space Technologies ve Venturi Astrolab, Ay koşullarına uygun geliştirilen özel bir inşaat makinesi için saha testlerini tamamladıklarını açıkladı. Bu gelişme, uzayda sanayi ölçeğinde çalışabilecek robot sistemlere doğru atılan somut bir adım olarak görülüyor.

Özellikle Artemis Programı kapsamındaki gecikmeler süreci belirsizleştirse de özel sektör tarafında hazırlıklar sürüyor. Ay yüzeyinde yol, iniş pisti ve habitat alanı oluşturmak için insan gücüne değil, otonom sistemlere ihtiyaç duyulacağı uzun süredir konuşuluyor. Test edilen yeni sistem de tam olarak bu ihtiyaca yanıt vermeyi amaçlıyor.

Ay İçin Geliştirilen İnşaat Makinesi Neler Yapabiliyor?

Projenin merkezinde Venturi Astrolab tarafından geliştirilen Flexible Logistics and Exploration Rover, yani FLEX platformu yer alıyor. Modüler yapıya sahip bu araç, farklı görevler için değiştirilebilir ekipmanlar taşıyabiliyor. Astroport’un kazıcı sistemi de bu platforma entegre edilerek test edildi.

Gerçekleştirilen saha gösteriminde sistemin yalnızca 3,5 dakika içinde ortalama 94 kilogram regolit taşıdığı açıklandı. Regolit, Ay yüzeyini kaplayan ince ve keskin toz katmanına verilen isim. Bu malzeme hem iniş yapan araçlar için risk oluşturuyor hem de işlenerek yapı malzemesine dönüştürülebilecek potansiyele sahip.

Astroport’un üzerinde çalıştığı sinterleme teknolojisi, regolit tozunu eriterek sert yüzeyler oluşturmayı hedefliyor. Böylece Ay’da iniş platformları ve yollar inşa edilmesi planlanıyor. Bu yaklaşım, Dünya’dan malzeme taşımak yerine yerinde üretim stratejisini temel alıyor.

Uzmanlara göre sürdürülebilir bir Ay üssü kurmak için binlerce ton regolitin taşınması ve işlenmesi gerekecek. Bu nedenle geliştirilen inşaat makinesi yalnızca bir kazıcı değil, gelecekte Ay’daki altyapının temelini atacak otomatik araç ailesinin ilk halkası olarak değerlendiriliyor.

Uzayda Akıllı Telefon Çağı Başladı

Ay İçin Tasarlanan İnşaat Makinesi Göreve Hazır yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Uranüs denince akla genellikle buz dağları, eğik eksen ve soluk mavi tonlar gelir. Fakat bilim insanları şimdi gözünü gezegenin kendisinden çok, uydularından birine çevirmiş durumda. Özellikle Miranda’nın geçmişi, sandığımızdan çok daha hareketli olabilir. Bu da “yaşam” sorusunu bir kez daha masaya getiriyor.

Mars, Europa ya da Enceladus kadar popüler olmasa da, Uranüs sistemi de artık astrobiyoloji tartışmalarının içinde. Üstelik bu ilgi yeni bir uzay görevine değil, onlarca yıl önce toplanmış verilere dayanıyor. Eski veriler, yeni modellerle birleşince ortaya oldukça çarpıcı bir tablo çıkıyor.

Uranüs’ün Uydusu Miranda Neler Anlatıyor?

Araştırmacılar, 1986 yılında Uranüs’ün yanından geçen Voyager 2 uzay aracının topladığı verileri yeniden analiz etti. Özellikle Miranda’nın yüzeyindeki çatlaklar ve jeolojik yapılar, geçmişte ciddi bir iç hareketlilik yaşandığını düşündürüyor. Bu tür yapılar genellikle iç ısı kaynağı ve sıvı katmanlarla ilişkilendiriliyor.

Bilgisayar modellerine göre Miranda, son 100 ila 500 milyon yıl içinde yaklaşık 100 kilometre kalınlığında bir yeraltı okyanusuna sahip olmuş olabilir. Üstelik uydunun çapı yalnızca 470 kilometre civarında. Bu da söz konusu sıvı katmanın, gökcisminin hacminin önemli bir bölümünü kaplamış olabileceği anlamına geliyor.

Model oldukça sade bir yapıya dayanıyor: ortada kaya çekirdek, onun üzerinde sıvı okyanus, en dışta ise kalın buz katmanları. Gelgit ısınması olarak bilinen süreç, yani Uranüs’ün çekim etkisiyle oluşan iç sürtünme, bu sıvı katmanın tamamen donmasını engellemiş olabilir. Bu mekanizma, Europa ve Enceladus gibi diğer buzlu uydularda da tartışılıyor.

Elbette “su varsa yaşam vardır” demek için henüz çok erken. Şu an için Miranda’da ya da Uranüs sisteminde mikroorganizma düzeyinde bile bir yaşam kanıtı yok. Ancak sıvı su ihtimali bile, yaşamın evrende ne kadar yaygın olabileceği sorusuna yeni bir pencere açıyor. Kesin cevaplar için ise gelecekte Uranüs’e gönderilecek yeni görevleri beklemek gerekecek.

Uzayda Akıllı Telefon Çağı Başladı

Uranüs’te Yaşam Mı Vardı? yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Dünya’nın yakın çevresinde, bir futbol stadyumu büyüklüğünde ve saatte binlerce kilometre hızla hareket eden gök cisimleri dolaşıyor olabilir. NASA’nın geçici gezegen savunma yetkilisi Kelly Fast, yaklaşık 15 bin “şehir katili” asteroitin henüz tespit edilemediğini belirterek mevcut gözlem sistemlerinin yetersizliğine dikkat çekti.

NASA verilerine göre çapı en az 140 metre olan ve bölgesel ölçekte büyük yıkım potansiyeline sahip yaklaşık 25 bin asteroit bulunuyor. Ancak bu cisimlerin yalnızca yüzde 40’ı kataloglanmış durumda. Geri kalan büyük bölüm ise hâlâ gözden kaçmış olabilir.

NASA’ya Göre Asıl Tehdit Orta Boy Asteroitler

NASA yetkililerine göre asıl tehlike devasa “dinozor katili” asteroitlerden ya da atmosfere girip yanan küçük gök taşlarından değil. Risk, fark edilmesi zor ancak bir şehri yok edebilecek büyüklükteki orta boy asteroitlerden kaynaklanıyor. Bu tür bir cismin karaya düşmesi büyük yıkıma yol açabilirken, okyanusa çarpması halinde yıkıcı tsunamiler oluşturabileceği belirtiliyor.

Bu açığı kapatmak için NASA, “Near-Earth Object Surveyor” adlı yeni bir kızılötesi uzay teleskobu geliştiriyor. 2027’de Falcon 9 roketiyle fırlatılması planlanan teleskop, asteroitleri yansıttıkları ışıktan değil, yaydıkları ısıdan tespit edecek. Böylece karanlık ve zor görülen cisimlerin daha kolay bulunması hedefleniyor.

Ancak tespit tek başına yeterli değil. 2022’de gerçekleştirilen DART görevi, bir asteroitin yörüngesinin kinetik çarpma yöntemiyle değiştirilebileceğini kanıtladı. Dimorphos isimli gök cismine çarpan uzay aracı, rotasında ölçülebilir bir sapma oluşturdu. Buna rağmen NASA’nın acil bir tehdit durumunda hemen fırlatabileceği hazır bir savunma aracı bulunmuyor.

Bilim insanlarının yakından izlediği 2024 YR4 asteroitinin 2032’de Ay’a çarpma ihtimali yüzde 4 olarak hesaplanıyor. Dünya için doğrudan bir risk görünmese de, olası bir çarpışmanın bilimsel ve stratejik etkileri olabileceği belirtiliyor.

Uzmanlara göre gezegen savunmasındaki en büyük sorun finansman ve hazırlık eksikliği. NASA’nın vurguladığı gibi, görünmeyen asteroitleri tespit etmek ve gerektiğinde müdahale edecek teknolojiyi hazır tutmak, önümüzdeki yılların en kritik uzay güvenliği başlıklarından biri olacak.

NASA SPHEREx Tüm Gökyüzünün En Renkli Haritasını Oluşturdu

NASA 15.000 “Şehir Katili” Asteroit İçin Alarm Verdi yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Elon Musk, uzun süredir insanlığı Mars’a taşıma fikrini kişisel bir vizyon olarak savunuyordu. Ancak son açıklamalar, bu iddialı hedefin beklenenden çok daha zor olduğunu ortaya koyuyor. Musk’a göre Mars’ta bir şehir kurmak önümüzdeki 20 yıl içinde mümkün görünmüyor ve bu durum SpaceX’in önceliklerini yeniden şekillendirmiş durumda.

Daha önce Ay görevlerini “Mars yolunda bir dikkat dağıtıcı” olarak tanımlayan Musk, şimdi tam tersine Ay’ı ana hedeflerden biri hâline getirmiş görünüyor. Bu değişim, SpaceX’in 2026 için vaat ettiği Mars görevlerinin henüz teknik ve finansal olarak hazır olmamasıyla da doğrudan ilişkili. Özellikle Starship 3 roketinin henüz ilk uçuşunu bile yapmamış olması, bu büyük hayalin ertelenmesine neden oldu.

Elon Musk ve SpaceX Ay’a Odaklanıyor

SpaceX, Musk’ın yeni planına göre Mars yerine Ay’da kalıcı bir üs kurulmasına destek verecek. Bu hedef, NASA’nın SpaceX’e verdiği yaklaşık 4 milyar dolarlık ikinci insanlı Ay görevi ihalesiyle de örtüşüyor. Ay, Mars’a kıyasla hem teknik hem de ekonomik açıdan çok daha ulaşılabilir bir seçenek olarak öne çıkıyor.

Bu strateji değişikliğinin arkasında finansal kaygılar da bulunuyor. Musk’ın SpaceX’i xAI ile birleştirmesi ve yaklaşan halka arz planları, yatırımcı güvenini sarsabilecek yüksek riskli Mars projelerinden kaçınma ihtiyacını artırmış olabilir. Mars’a gönderilecek test yükleri bile şirket için büyük bir maliyet anlamına geliyor.

Musk, Mars hedefinin tamamen rafa kalkmadığını, ancak bunun “5 ila 7 yıl sonrasına” ertelendiğini söylüyor. Yine de geçmişte sık sık takvimleri öne çekip sonra ertelemesi, bu açıklamalara temkinli yaklaşılmasına neden oluyor. Ay’da sınırlı ama somut bir üs fikri, yatırımcılar ve kamuoyu açısından çok daha inandırıcı duruyor.

Elon Musk’ın Mars hayali tamamen sona ermiş değil, ancak artık öncelik olmaktan çıkmış durumda. SpaceX’in kısa ve orta vadede Ay merkezli projelere yoğunlaşması, Musk’ın bugüne kadarki en büyük stratejik geri adımlarından biri olarak değerlendiriliyor.

Elon Musk Tüm Şirketlerini Tek Çatı Altında Toplayabilir

Elon Musk Mars Hayalinden Vazgeçti Sıra Ay’a Geldi yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Uzay görevlerinde kullanılan teknolojiler yıllardır son derece sınırlı ve özel ekipmanlara dayanıyordu. Astronotların günlük hayatta kullandığı cihazlar, güvenlik ve dayanıklılık gerekçeleriyle bu görevlerin dışında tutuluyordu. Ancak bu durum artık değişmeye başlıyor ve akıllı telefon kavramı uzayla doğrudan buluşuyor.

NASA yöneticisi Jared Isaacman tarafından yapılan açıklama, uzay görevlerinde önemli bir kırılma noktası olarak değerlendiriliyor. Buna göre astronotlar, yaklaşan görevlerle birlikte modern akıllı telefon kullanma imkanına kavuşacak ve bu cihazlar resmi olarak uzay koşullarında kullanılabilecek.

Uzay Görevlerinde Akıllı Telefon Artık Serbest

Yeni uygulama ilk olarak SpaceX Crew-12 ve Artemis II görevlerinde hayata geçirilecek. Bu görevlerde astronotlar, Uluslararası Uzay İstasyonu’nda ve Ay çevresinde modern akıllı telefon kullanabilecek. Bu durum, uzayda belge üretme ve görsel kayıt süreçlerini daha esnek hâle getirecek.

NASA’nın bu adımı atmasındaki temel amaçlardan biri, astronotların görev sırasında yaşadıkları anları daha doğal ve hızlı şekilde kayıt altına alabilmesi. Akıllı telefonların sunduğu fotoğraf, video ve paylaşım olanakları sayesinde uzaydan elde edilen içeriklerin çeşitliliği artacak ve kamuoyuyla daha etkileyici biçimde paylaşılabilecek.

NASA astronauts will soon fly with the latest smartphones, beginning with Crew-12 and Artemis II. We are giving our crews the tools to capture special moments for their families and share inspiring images and video with the world. Just as important, we challenged long-standing…

— NASA Administrator Jared Isaacman (@NASAAdmin) February 5, 2026

Konuya ilişkin yapılan değerlendirmelerde, özellikle Apple cephesinin dikkat çektiği bir detay öne çıkıyor. Şirkete göre bu gelişme, iPhone’un uzun süreli uzay görevleri için ilk kez tam anlamıyla onaylanması anlamına geliyor. Bu da tüketici elektroniğinin uzay standartlarına ulaştığını gösteriyor.

Daha önce uzay görevlerinde genellikle eski nesil DSLR kameralar ve aksiyon kameraları kullanılıyordu. Yeni dönemde ise akıllı telefon, yalnızca bir iletişim aracı değil, aynı zamanda uzay görevlerinin anlatım biçimini değiştiren çok yönlü bir araç hâline gelecek. Bu adım, gelecekte uzay teknolojileri ile günlük tüketici ürünleri arasındaki sınırların daha da belirsizleşeceğine işaret ediyor.

Kullanıcılar Daha Fazla Honor Akıllı Telefon Satın Almaya Başladı

Uzayda Akıllı Telefon Çağı Başladı yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Güneş üzerinde yeniden beliren dev bir koronal delik, bilim insanlarını alarma geçirdi. Yaklaşık 1 milyon kilometre uzunluğundaki bu yapı, yüksek hızlı güneş rüzgârlarını doğrudan Dünya’ya doğru yönlendiriyor ve önümüzdeki günlerde jeomanyetik etkilerin artabileceği belirtiliyor.

Rusya Bilimler Akademisi’ne bağlı uzay araştırma merkezlerine göre söz konusu oluşum, Güneş’in 11 yıllık döngüsünün doğal bir parçası olsa da mevcut boyutu nedeniyle dikkat çekici. Uzmanlar, bu tür koronal deliklerin artmasının manyetik fırtınaların da sıklaşacağı bir döneme işaret ettiğini vurguluyor.

Güneş’teki Manyetik Fırtınalar Ne Anlama Geliyor?

Koronal delikler, Güneş atmosferinde manyetik alanın zayıfladığı bölgeler olarak biliniyor. Bu alanlardan uzaya daha hızlı güneş rüzgârları salınıyor. Dünya’ya yöneldiğinde ise bu parçacıklar gezegenimizin manyetik alanıyla etkileşime girerek jeomanyetik fırtınalara yol açabiliyor.

Bilim insanlarına göre bu yıl manyetik fırtınaların sayısında artış bekleniyor. Özellikle 2028’e kadar Güneş’te benzer koronal deliklerin daha sık görülmesi öngörülüyor. Ardından ise 2029–2030 döneminde Güneş minimumuna girilmesiyle bu tür aktivitelerin hızla azalacağı tahmin ediliyor.

Son olarak 13 Ocak’ta Güneş’ten fırlayan bir plazma bulutunun 16 Ocak akşam saatlerinde Dünya’ya ulaştığı açıklandı. Bu olayın güçlü değil, zayıf ila orta seviyede manyetik fırtınalara neden olabileceği belirtiliyor. Yüksek enlemlerde ise kutup ışıklarının gözlemlenmesi mümkün.

Manyetik fırtınalar genellikle günlük hayatı doğrudan tehdit etmese de, radyo iletişiminde kesintilere, GPS sinyallerinde sapmalara ve hassas elektrik altyapılarında geçici sorunlara yol açabiliyor. Öte yandan bu olaylar, gökyüzünde oluşan etkileyici auroralarla görsel bir şölene de sahne olabiliyor.

Çin Uzayda Yeni Nesil Süper Bilgisayar İnşa Ediyor

Kıyamet Senaryosu Gibi: Güneş’te Dev Delik Oluştu yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Süper bilgisayar teknolojileri artık yalnızca yeryüzüyle sınırlı kalmayabilir. Çin, uzayda konumlandırılacak yeni nesil süper bilgisayar projeleriyle küresel yapay zekâ yarışında dengeleri değiştirmeye hazırlanıyor.

Çinli araştırma kurumları ve uzay şirketleri, düşük Dünya yörüngesine taşınacak süper bilgisayar altyapılarıyla hem enerji verimliliğini artırmayı hem de yapay zekâ sistemleri için yeni bir dönem başlatmayı hedefliyor.

Uzayda Süper Bilgisayar Yarışı Kızışıyor

Çin Bilimler Akademisi’ne bağlı Hesaplama Teknolojileri Enstitüsü, yaklaşık 10 bin yüksek performanslı hesaplama kartından oluşacak bir süper bilgisayar veri merkezini uzaya taşımayı planlıyor. Bu yapı, Dünya üzerindeki geleneksel veri merkezlerine kıyasla çok daha düşük su ve enerji tüketimi sağlayacağını iddia ediyor.

Bu alanda yalnızca Çin değil, ABD merkezli teknoloji devleri de yoğun bir yarış içinde. Elon Musk’ın Starlink ağı, Jeff Bezos’un Blue Origin girişimi ve Google’ın uydu tabanlı projeleri, uzayda süper bilgisayar altyapısının temellerini atmayı amaçlıyor. Ancak mevcut tabloya bakıldığında, Çin’in somut adımlar açısından önde olduğu görülüyor.

Çin’in Guoxing Aerospace ve Zhejiang Lab iş birliğiyle fırlattığı 12 uydudan oluşan yapay zekâ takımyıldızı, uzayda kurulan ilk hesaplama ağı olarak dikkat çekiyor. Bu sistem, saniyede 5 peta işlem gücü ve 8 milyar parametreli yapay zekâ modeliyle ticari uygulamalara da zemin hazırlıyor.

Uzayda süper bilgisayar kurma fikri, yalnızca performans artışıyla sınırlı değil. Güneş enerjisiyle çalışan bu sistemlerin, Dünya’daki veri merkezlerine kıyasla karbon salımını ciddi ölçüde azaltabileceği belirtiliyor. Uzmanlara göre, 2030’lu yıllarda tam ölçekli bir süper bilgisayarın yörüngede aktif olarak çalışması artık uzak bir ihtimal değil.

Hubble Uzayda Farklı Bir Galaksi Yakaladı

Çin Uzayda Yeni Nesil Süper Bilgisayar İnşa Ediyor yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Uzay araştırmaları her geçen gün evrene dair bildiklerimizi sorgulatmaya devam ediyor. Son olarak astronomlar, hiçbir yıldıza bağlı olmayan ve uzayda tek başına dolaşan yeni bir gezegen keşfiyle bilim dünyasını heyecanlandırdı.

Yaklaşık 10.000 ışık yılı uzaklıkta bulunan bu gezegen, kütlesiyle Satürn’e oldukça yakın bir yapı sergiliyor. Yıldızsız bir ortamda varlığını sürdüren bu tür gezegenler, evrendeki oluşum süreçlerine dair önemli ipuçları barındırıyor.

Başıboş Gezegenler Evrenin Gizemini Derinleştiriyor

Keşfedilen gezegen, yerçekimsel mikromerceklenme yöntemiyle tespit edildi. Bu teknikte, gezegenin önünden geçtiği uzak bir yıldızın ışığında oluşan kısa süreli parlaklık değişimleri analiz ediliyor. Yapılan ölçümler, bu gezegenin Dünya’dan yaklaşık 9.950 ışık yılı uzaklıkta olduğunu ve Satürn kütlesine sahip olduğunu ortaya koydu.

Astronomlara göre bu tür başıboş gezegenler, sanılandan çok daha yaygın olabilir. Araştırmacılar, Samanyolu Galaksisi’nin milyarlarca yıldızsız gezegenle dolu olabileceğini düşünüyor. Bu da gezegen oluşumunun yalnızca yıldız çevresinde gerçekleşmediğini ya da sonradan bu yörüngelerden kopmalar yaşandığını gösteriyor.

Bu gezegenlerin nasıl ortaya çıktığı ise hâlâ net değil. En güçlü ihtimallerden biri, gezegenlerin oluşum aşamasında yaşanan kaotik çekim etkileşimleri sonucu kendi yıldız sistemlerinden fırlatılmış olmaları. Ayrıca bazı gezegenlerin, doğrudan gaz ve toz bulutlarından, bir yıldıza ihtiyaç duymadan oluşmuş olabileceği de ihtimaller arasında yer alıyor.

Bilim insanları, KMT-2024-BLG-0792 / OGLE-2024-BLG-0516 adı verilen bu gezegenin, başıboş gezegenlerin doğasını anlamada önemli bir örnek olduğunu vurguluyor. Önümüzdeki yıllarda devreye girecek yeni teleskoplar ve gözlem sistemleriyle, bu gizemli gezegenlerin sayısının hızla artması ve evrenin karanlık noktalarına dair daha net cevaplar bulunması bekleniyor.

Hubble Uzayda Farklı Bir Galaksi Yakaladı

10.000 Işık Yılı Uzakta Satürn Boyutunda Yeni Gezegen Keşfedildi yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

NASA tarafından uzaya gönderilen SPHEREx Gözlemevi, astronomi tarihinde önemli bir eşiği geride bıraktı. Görev, yalnızca altı ay gibi kısa bir sürede tüm gökyüzünü tarayarak bugüne kadar oluşturulmuş en renkli evren haritasını ortaya çıkardı.

SPHEREx’in farkı ise kullandığı 102 ayrı kızılötesi dalga boyu. Her bir renk, evrendeki farklı yapıların ve süreçlerin izini taşıyor ve bilim insanlarına benzersiz bir veri seti sunuyor.

SPHEREx Evrenin Geçmişine Işık Tutuyor

SPHEREx (Spectro-Photometer for the History of the Universe, Epoch of Reionization, and Ices Explorer), mart ayında fırlatıldıktan sonra 102 farklı kızılötesi dalga boyunda tüm gökyüzünü haritalamayı başardı. Bu renklerin her biri; yıldızları, sıcak hidrojen gazını, kozmik tozu ve galaksiler arası maddeleri farklı biçimlerde ortaya koyuyor. Böylece tek bir görüntü yerine, çok katmanlı bir evren okuması mümkün hale geliyor.

Elde edilen veriler, evrenin Büyük Patlama’dan hemen sonra yaşadığı kozmik şişme (inflation) dönemini anlamada kritik rol oynayacak. Bilim insanları, bu sayede evrenin neden bugün gördüğümüz yapıya sahip olduğunu daha net biçimde inceleyebilecek. Ayrıca yüz milyonlarca galaksinin uzaklığı ölçülerek üç boyutlu bir evren haritası oluşturuluyor.

SPHEREx’in bu başarısının arkasında özgün tasarımı yatıyor. Teleskopta altı dedektör bulunuyor ve her dedektör, 17 renkli özel filtrelerle çalışıyor. Bu sayede tek bir gözlemde 6×17 olmak üzere toplam 102 renk elde ediliyor. Dünya etrafında günde yaklaşık 14,5 tur atan SPHEREx, her gün 3.600’e yakın görüntü kaydediyor ve geniş görüş alanı sayesinde tüm gökyüzünü yalnızca altı ayda tamamlıyor.

İki yıl sürmesi planlanan ana görev kapsamında SPHEREx’in aynı haritadan en az üç kez daha üretmesi bekleniyor. Bu da evrenin zaman içindeki değişimini karşılaştırmalı olarak inceleme imkânı sunacak ve astronomi araştırmalarında yeni bir dönemin kapısını aralayacak.

NASA’da Lider Değişti, İşte Yeni İsim

NASA SPHEREx Tüm Gökyüzünün En Renkli Haritasını Oluşturdu yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

SpaceX, geçtiğimiz hafta Starlink uydu ağında yaşanan bir sorunu duyurdu. Şirket, uydulardan birinde meydana gelen küçük patlamanın ardından parçaların koparak Dünya yörüngesinde dağıldığını bildirdi. Enkaz arasında itki tankı ve büyük ölçüde sağlam kalan uydu gövdesi bulunuyor.

SpaceX, uydunun Uluslararası Uzay İstasyonu’na yakın olmadığını ve astronotlar için risk oluşturmadığını vurguladı. Şirket, uydunun önümüzdeki hafta atmosfere girerek tamamen yok olacağını açıkladı. Mühendisler, benzer olayların tekrarını önlemek için yazılım güncellemeleri üzerinde çalışıyor.

Starlink Uydusundaki Patlama Uzay Çöpü Endişelerini Artırdı

Uzayda biriken enkaz, uzmanlar tarafından uzun süredir ciddi bir tehdit olarak görülüyor. Artan çarpışma riski, gelecekteki uzay görevlerini zorlaştırabilir ve Dünya üzerindeki insanlara da tehlike oluşturabilir. Geçtiğimiz hafta bir Starlink uydusu ile Çinli CAS Space’e ait uydu neredeyse çarpışıyordu.

On December 17, Starlink experienced an anomaly on satellite 35956, resulting in loss of communications with the vehicle at 418 km. The anomaly led to venting of the propulsion tank, a rapid decay in semi-major axis by about 4 km, and the release of a small number of trackable…

— Starlink (@Starlink) December 18, 2025

Patlama, SpaceX’in 27 yeni Starlink uydusunu fırlatmasından sadece bir hafta sonra gerçekleşti. Bu görev, şirketin Falcon 9 roketiyle gerçekleştirdiği 580’inci uçuş oldu. 2025 yılı içinde ise 162 kez fırlatma yapıldı. Bu rakam, SpaceX’in uzay taşımacılığında ulaştığı yoğun tempoyu gösteriyor.

Bugüne kadar 10.000’den fazla Starlink uydusu uzaya gönderildi. Bunların yaklaşık 9.300’ü hâlâ aktif durumda. Şirket, küresel internet erişimini artırmak için özellikle kırsal bölgelerde uydu internet hizmetini genişletmeyi hedefliyor. Bu kapsamda ABD hükümetiyle acil iletişim anlaşmaları da yapıldı.

SpaceX, fiber internet projelerine ayrılan fonlara karşı çıkarak uydu internetin öncelikli hale gelmesi için Federal İletişim Komisyonu’na (FCC) baskı yapıyor. Şirket, Starlink’in gelecekte internet altyapısında kritik rol oynayacağını savunuyor. Ancak yaşanan patlama, güvenlik ve sürdürülebilirlik tartışmalarını yeniden gündeme taşıdı.

SpaceX’in En Çok Uçuş Sayısına Sahip Falcon 9 Roketi Okyanusa Düştü!

Elon Musk’ın Starlink Uydularından Biri Patladı yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

NASA yeni liderine kavuştu. ABD Senatosu, milyarder girişimci ve Elon Musk’ın yakın müttefiki Jared Isaacman’ı 67’ye karşı 30 oyla ajansın yeni yöneticisi olarak onayladı. Isaacman, küçülmüş iş gücü ve politik baskılarla dolu bir dönemde göreve başladı.

Isaacman daha önce de bu göreve aday gösterilmişti. Ancak Başkan Donald Trump, Demokratlara yaptığı bağışlar nedeniyle adaylığını geri çekmişti. Kasım ayında yeniden aday gösterilen Isaacman, bu kez Senato’dan onay alarak göreve başladı.

Jared Isaacman NASA’nın Yeni Yöneticisi Oldu

Yeni NASA yöneticisi, uzay topluluğundan geniş destek görüyor. Senatör Marie Cantwell, Isaacman’ın ajansa “istikrarlı bir el ve net bir vizyon” getireceğini söyledi. Bu destek, Trump döneminde bilim alanındaki atamalarda nadir görülen bir durum olarak değerlendiriliyor.

Isaacman, daha önce iki kez özel uzay görevine katılmış bir isim. Bu deneyim, onun NASA’nın insanlı uzay misyonları için belirlediği hedeflere daha yakın bir bakış açısı sunmasını sağlıyor. Ajansın geleceği için bu tecrübenin kritik olacağı düşünülüyor.

Mayıs ayında yayımladığı belgede Isaacman, NASA için üç ana hedef belirlemişti. Bunlar; Ay, Mars ve derin uzayda insanlı görevler, kısıtlı bütçeyle daha fazla iş yapılması ve endüstri ile akademi işbirlikleriyle maliyetlerin düşürülmesi olarak sıralandı.

NASA, bu yeni dönemde hem bütçe kısıtlamalarıyla başa çıkmak hem de uzun vadeli uzay hedeflerini sürdürmek zorunda kalacak. Isaacman’ın liderliği, ajansın politik baskılarla dolu ortamda yolunu bulmasına yardımcı olacak önemli bir sınav olacak.

NASA Modern Astronomiyi Sarsabilecek Bir Şey Buldu

NASA’da Lider Değişti, İşte Yeni İsim yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Mars yüzeyinde ve altında büyük miktarda donmuş su bulunduğu biliniyor. Bilim insanları, bu kaynağın gelecekte insan yerleşimleri için kritik bir rol oynayabileceğini öne sürüyor. Yapılan yeni bir çalışma, kalın buz tabakalarının hem yalıtım hem de radyasyon koruması sağlayarak yaşam alanlarının inşasında kullanılabileceğini ortaya koydu.

Araştırmaya göre buz duvarları, dışarıda -120 °C’ye kadar düşen sıcaklıkları içeride -20 °C seviyelerine yükseltebiliyor. Bu özellik, Mars’ın sert iklim koşullarında daha yaşanabilir ortamlar yaratmak için önemli bir avantaj sunuyor.

Mars’ta Buzdan Yapılarla Koruma Sağlanacak

Bilim insanları, buzun zararlı ultraviyole ışınlarını engelleyebildiğini belirtiyor. Buna karşın görünür ve kızılötesi ışığın geçişine izin vermesi, yaşam alanlarının doğal ışık almasını mümkün kılıyor. Böylece kozmik ışınlardan korunurken iç mekânlarda daha doğal bir atmosfer sağlanabiliyor.

Araştırma, buzun mühendislik açısından bazı sınırlamalar taşıdığını da vurguluyor. Örneğin tek bir yapının günlük 15 metrekare buz işlenmesini gerektirmesi, Uluslararası Uzay İstasyonu kadar enerji tüketimine yol açabiliyor. Bu durum, sürdürülebilir üretim için büyük bir engel olarak görülüyor.

Buzun üzerine toz birikmesi de yalıtım verimliliğini azaltabiliyor. Mars’ın tozlu atmosferi düşünüldüğünde bu sorun, uzun vadeli kullanımda ciddi bir performans kaybına neden olabilir. Bu nedenle ek koruma yöntemleri geliştirilmesi gerekiyor.

Araştırmacılar, buzun doğrudan gaz hâline geçmesini önlemek için suya dayanıklı kaplamalar kullanılmasını öneriyor. Bu kaplamalar aynı zamanda yapının dayanıklılığını artırarak Mars’ta uzun süreli yaşam alanlarının kurulmasına katkı sağlayabilir.

NASA Mars’ta Şimdiye Kadarki En Net Yaşam İzlerini Buldu

Mars’ta Yaşam Alanları İşte Böyle Kurulacak yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Hubble Uzay Teleskobu, yıllar sonra NGC 4388’i yeniden görüntüleyerek galaksinin yapısına dair daha önce görülmemiş ayrıntılar ortaya çıkardı. Yeni karede özellikle galaksi diskinden dışarı doğru uzanan parlak bir gaz akışı dikkat çekiyor.

Bu sıra dışı yapı, gökbilimcilerin galaksinin çevresiyle etkileşimini ve merkezindeki kara deliğin rolünü yeniden değerlendirmesine yol açtı. Araştırmacılar, bu gaz akışının kaynağını anlamak için çeşitli senaryolar üzerinde duruyor.

Hubble NGC 4388’in Gaz Akışının Kaynağına Dair Yeni İpuçları Arıyor

NGC 4388, Başak Takımyıldızı’nda yer alan ve Dünya’dan yaklaşık 60 milyon ışık yılı uzaklıktaki bir sarmal galaksi. Galaksi, yoğun yapısıyla bilinen Virgo kümesinin bir üyesi olduğu için sıcak gazlarla dolu küme ortamında hareket ediyor.

Bu ortamın oluşturduğu basınç, galaksinin kendi gazını dışarı doğru çekerek görüntüdeki akışın oluşmasına neden oluyor. Hubble’ın yeni görüntüsü, bu sürecin etkilerini önceki gözlemlere kıyasla çok daha belirgin şekilde ortaya koyuyor.

Parlaklığın kaynağı ise hâlâ tam olarak açıklanabilmiş değil. Bilim insanları, galaksinin merkezindeki süper kütleli kara deliğin bu süreçte önemli rol oynadığını düşünüyor. Kara deliğin çevresindeki gazın aşırı ısınarak bir disk oluşturması, çevredeki gazı iyonize ediyor ve bu da parlak bir görünüm yaratıyor. Daha uzak bölgelerdeki parıltının ise şok dalgalarının etkisiyle ortaya çıktığı değerlendiriliyor.

Bu görüntü, birden fazla gözlem programından elde edilen verilerin birleştirilmesiyle oluşturuldu. Araştırmacılar, aktif kara deliklere sahip galaksilerin davranışlarını daha iyi anlamak için bu tür çok katmanlı gözlemleri kritik görüyor. NGC 4388’in yeni görüntüsü de bu kapsamda önemli bir referans noktası sunuyor.

NASA Modern Astronomiyi Sarsabilecek Bir Şey Buldu

Hubble Uzayda Farklı Bir Galaksi Yakaladı yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Astronomi dünyası, galaksilerin yapısına dair uzun yıllardır kabul edilen bir teorinin NASA tarafından sarsılmasıyla çalkalanıyor. Yeni bir araştırma, küçük galaksilerin büyük bölümünde merkezde süper kütleli kara delik bulunmadığını iddia ederek bilim insanlarını şaşkına çevirdi.

Bu bulgu doğrulanırsa, kara deliklerin nasıl oluştuğuna dair mevcut modellerin yeniden yazılması gerekecek. Aynı zamanda gelecekteki uzay görevlerinin hedeflerini ve beklentilerini de doğrudan etkileyebilir.

NASA Destekli Çalışma Küçük Galaksilerde Kara Delik Eksikliğine İşaret Ediyor

Araştırma, NASA’nın Chandra X-ray Observatory teleskobunun 20 yıllık gözlem verilerine dayanıyor. Chandra bu süre boyunca 1.600’den fazla galaksiyi inceledi. Büyük galaksilerde güçlü X‑ışını sinyalleri tespit edilirken, küçük galaksilerde bu sinyaller belirgin şekilde zayıf kaldı. Bilim insanları bu eksikliği, merkezde süper kütleli kara delik bulunmamasına bağlıyor.

Çalışmaya göre küçük galaksilerin yalnızca yaklaşık %30’unda süper kütleli kara delik bulunuyor. Bu oran, uzun yıllardır kabul edilen “her galaksinin merkezinde bir kara delik vardır” görüşüyle çelişiyor. Bulgular, süper kütleli kara deliklerin küçük kara deliklerin birleşmesiyle değil, doğrudan büyük kütlelerle doğmuş olabileceği fikrini güçlendiriyor.

Bu sonuçlar, evrenin erken dönemine dair modelleri de etkileyebilir. Eğer kara delikler başlangıçta büyük kütlelerle ortaya çıktıysa, galaksilerin oluşum süreçleri ve büyüme hızları yeniden değerlendirilmek zorunda kalacak.

Araştırmanın bir diğer önemli etkisi ise LISA görevi üzerinde olabilir. LISA, kara delik birleşmelerinden kaynaklanan kütleçekim dalgalarını tespit etmeyi amaçlıyor. Ancak küçük galaksilerde daha az kara delik varsa, birleşme olayları da daha az olacak ve LISA’nın beklenen sinyal yoğunluğu düşebilir.

NASA’nın Yeni Bilmece Küresi: CWISE J1249

NASA Modern Astronomiyi Sarsabilecek Bir Şey Buldu yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Astronomi dünyasında yıllardır beklenen bir gelişme gündeme geldi. Güneş sistemimizin dışında yer alan gezegenlerin uyduları, yani öte uydular, bugüne kadar resmi olarak keşfedilememişti. Ancak yeni bir gözlem bu durumu değiştirebilir.

133 ışık yılı uzaklıkta bulunan bir gaz devi etrafında yapılan ölçümler, bilim insanlarını heyecanlandırdı. Henüz doğrulanmamış olsa da bu bulgu, evrenin bilinmeyenlerini çözmek için atılmış önemli bir adım olarak görülüyor.

HD 206893 b ve Olası Öte Uydu Hakkında Bildiklerimiz

Araştırmacılar, HD 206893 b adlı gaz devini inceleyerek yeni bir aday ortaya çıkardı. 2021’de keşfedilen bu gezegen, 25,6 yılda bir F tipi yıldızın etrafında dönüyor. Kütlesi Jüpiter’in 28 katı olan bu dev gezegen, astronomların dikkatini uzun süredir çekiyor.

Öte uydu ihtimali, astrometri yöntemiyle yapılan ölçümler sayesinde gündeme geldi. VLTI/GRAVITY sistemiyle elde edilen veriler, gezegenin etrafında küçük bir cismin hareket ettiğini gösteriyor. Bu cismin kütlesi Jüpiter’in yaklaşık yüzde 40’ına denk geliyor.

Bilim insanları, bu bulgunun kesinleşmesi için daha fazla gözleme ihtiyaç olduğunu vurguluyor. Şimdiye kadar Kepler‑1625 b ve Kepler‑1708 b gibi birkaç aday öte uydu gündeme gelmişti, ancak hiçbiri doğrulanmadı. Bu nedenle HD 206893 b etrafındaki keşif büyük önem taşıyor.

Eğer bu öte uydu doğrulanırsa, evrenin anlaşılmasında yeni bir kapı aralanacak. Güneş sistemimizde 200’den fazla uydu bulunuyor ve bunların bazıları yaşam için uygun koşullar barındırıyor. Benzer bir keşif, yaşam izlerini araştırma çalışmalarına yeni bir yön kazandırabilir.

Dünya’ya Yaklaşan Gizemli Nesne Uzaylıların Eseri mi?

133 Işık Yılı Uzakta İlk Öte Uydu Bulunmuş Olabilir yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

NASA’nın 1977’de fırlattığı Voyager 1, insan eliyle yapılmış en uzak uzay aracı olma özelliğini taşıyor. Yıllar boyunca Jüpiter ve Satürn’ü gözlemledi, ardından yoluna devam ederek Güneş Sistemi’nin sınırlarını aştı.

Bugün geldiği noktada, Dünya’dan yaklaşık 25,9 milyar kilometre uzaklıkta bulunuyor. Bu mesafe ışığın bir günde kat ettiği yol kadar ve Voyager 1’in sinyal göndermesi ya da komut alması artık bir gün sürüyor.

Voyager 1’in Uzun Yolculuğu

Voyager 1, 5 Eylül 1977’de Jüpiter ve Satürn’ü incelemek için fırlatıldı. Görevini 1980’de tamamladıktan sonra NASA, aracı Güneş Sistemi’nin dışına yönlendirdi. 2004’te güneş rüzgârının yavaşladığı bölgeye ulaştı, 2012’de ise resmen yıldızlararası uzaya geçti.

Uydu, üç radyoizotop termoelektrik jeneratörüyle çalışıyor. Bu güç kaynaklarının 2030’lara kadar dayanması bekleniyor. 2023’te yaşanan bir bellek hatası nedeniyle görev neredeyse sona eriyordu. Ancak mühendislerin müdahalesiyle sorun çözüldü ve Voyager 1 veri göndermeye devam etti.

Bugün itibarıyla Voyager 1 saatte yaklaşık 60 bin kilometre hızla ilerliyor. Bu hız saniyede 10 kilometreden fazla. Yine de evrenin büyüklüğü düşünüldüğünde bu mesafe küçük kalıyor. En yakın yıldız olan Proxima Centauri’ye ulaşması 73 bin yıl sürecek.

NASA, Voyager 1’e bir de altın plak yerleştirdi. Bu plakta Dünya’dan sesler, müzikler ve mesajlar bulunuyor. Amaç, olası bir uygarlığın aracı bulması ve insanlıkla iletişim kurması. Voyager 1 böylece sadece bilimsel bir görev değil, aynı zamanda geleceğe bırakılmış bir mesaj taşıyor.

NASA’nın Yeni Bilmece Küresi: CWISE J1249

Voyager 1 50 Yıl Sonra Zoru Başardı yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Evrenin dinamiklerini anlamak için yıllardır gezegenler, yıldızlar ve kozmik yapılar üzerine sayısız araştırma yapıldı. Bu çalışmalar sayesinde gök cisimlerinin hangi bileşimlere sahip olması gerektiği ve hangi hızlarda hareket edebileceği konusunda genel bir çerçeve oluştu. Ancak NASA’nın yeni keşfi CWISE J1249, bu bilinen kuralları tamamen tersine çeviriyor.

NASA’nın Wide-field Infrared Survey Explorer (WISE) teleskobu tarafından tespit edilen bu kırmızı küre, alışılmışın dışında özellikler sergiliyor. Spektroskopik analizler, cismin son derece düşük kütleye, minimal metal içeriğine ve benzersiz bir kızılötesi imzaya sahip olduğunu ortaya koydu.

CWISE J1249’in Sıradışı Özellikleri

Cismin kütlesi, bir yıldızdan beklenen seviyenin çok altında. Metal içeriğinin son derece düşük olması ise onun bir gezegen olma ihtimalini zayıflatıyor. Kızılötesi imzası da bilinen yıldız, gezegen ve alt-yıldız türlerinden farklı. Buna rağmen NASA’nın WISE teleskobu, CWISE J1249’un içsel ısıya sahip olduğunu gösterdi. Bu da onun rastgele uzayda sürüklenen bir parça değil, yapılı bir gök cismi olduğunu düşündürüyor.

CWISE J1249’un en dikkat çekici özelliği ise hızı. Bir milyon mil/saatten daha yüksek bir hızla hareket eden bu cisim, bilinen yıldız veya gezegen hızlarının çok dışında. Bu olağanüstü hız, bilim insanlarının sınıflandırma çabalarını daha da zorlaştırıyor.

Araştırmacılar iki olası açıklama üzerinde duruyor. İlk teoriye göre CWISE J1249, bir beyaz cüce süpernovasının patlaması sırasında aşırı hızla fırlatılmış bir parça olabilir. İkinci teori ise onun başarısız bir yıldız ya da yeterli kütleyi kazanamadan sistemden dışarı atılmış bir gezegen olabileceğini öne sürüyor. Ancak her iki teori de cismin tüm özelliklerini açıklamakta yetersiz kalıyor.

Sonuç olarak CWISE J1249’un kökeni hâlâ bir gizem. NASA’nın bu keşfi, evrenin bilinmeyenlerini anlamak için daha fazla gözlem ve araştırmaya ihtiyaç olduğunu bir kez daha ortaya koyuyor.

NASA Mars’ta Şimdiye Kadarki En Net Yaşam İzlerini Buldu

NASA’nın Yeni Bilmece Küresi: CWISE J1249 yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Mars, uzun yıllardır insanlığın en çok merak ettiği gezegenlerden biri. Kızıl gezegenin yüzeyinde yaşam izleri bulunup bulunmadığı sorusu, hem bilim dünyasının hem de kamuoyunun gündeminde yer almaya devam ediyor.

NASA’nın Perseverance keşif aracı, Jezero Krateri’nde yaptığı araştırmalarla bu tartışmayı yeniden alevlendirdi. Araç, kurumuş bir nehir yatağında sıra dışı kayaçlar keşfetti. Bu bulgular, Mars’ta biyolojik süreçlerin izlerine dair şimdiye kadarki en güçlü işaretler olarak değerlendiriliyor.

NASA Mars’ta Yaşam İzleri Buldu

NASA’nın açıklamasına göre, 3,5 milyar yıllık kil kayaçlarda “leopar desenine” benzeyen izler bulundu. Bu desenlerin, eski mikrobiyal süreçlerle oluşmuş olabileceği düşünülüyor. Araştırmacılar, bu bulguların Mars’ta yaşamın izlerine dair en net kanıt olabileceğini belirtiyor. Ancak bazı bilim insanları, bu oluşumların doğal jeolojik süreçlerle açıklanabileceğini de öne sürüyor.

Imperial College London’dan gezegen bilimci Prof. Sanjeev Gupta, “Daha önce böyle bir şey görmedik. Eğer bu kayaçları Dünya’da bulsaydık, biyolojik süreçlerle açıklardık” diyerek keşfin önemine dikkat çekti. Bu açıklama, bulguların kesin bir yaşam kanıtı olmasa da araştırmalar için güçlü bir ipucu sunduğunu gösteriyor.

Mars bugün soğuk ve çorak bir gezegen olsa da geçmişte çok daha farklı bir yapıya sahipti. Bilimsel veriler, gezegenin milyarlarca yıl önce yoğun bir atmosfere ve büyük miktarda sıvı suya sahip olduğunu ortaya koyuyor. Okyanuslar ve nehirler, Mars’ı daha sıcak ve yaşanabilir bir gezegen haline getirmişti.

NASA Bilim Misyonları Direktör Yardımcısı Dr. Nicola Fox, basın toplantısında bulguları “fosil kalıntısına benzeterek” yorumladı. Fox, “Belki bir öğünün kalıntısıdır, belki de dışarıya bırakılmış bir izdir” ifadelerini kullandı. Araştırmacılar, kesin sonuçlara yalnızca bu kayaçların Dünya’da incelenmesiyle ulaşabileceklerini belirtiyor.

Mars’a 30 Günde Ulaşmak Artık Hayal Değil

NASA Mars’ta Şimdiye Kadarki En Net Yaşam İzlerini Buldu yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Mars’a gitmek uzun yıllardır insanlığın en büyük hayallerinden biri. Ancak bugüne kadar yapılan görevler, bu yolculuğun aylar, hatta bazen bir yıla kadar sürebileceğini gösterdi. Şimdi ise Rus bilim insanlarından gelen iddialı bir açıklama, bu tabloyu tamamen değiştirebilir. Rosatom ekibi, geliştirdikleri yeni plazma motoruyla Dünya–Mars arasındaki mesafeyi yalnızca 30 ila 60 gün içinde kat etmeyi hedefliyor.

Bu devrim niteliğindeki motor, geleneksel kimyasal yakıtlar yerine plazma enerjisini kullanıyor. Eğer bu teknoloji vaat edildiği gibi çalışırsa, sadece Mars’a değil, Güneş Sistemi’nin uzak noktalarına da çok daha kısa sürede ulaşmak mümkün olacak. Kısacası uzay yolculuğunun geleceği artık hiç olmadığı kadar yakın görünüyor.

Yeni Plazma Motoru Mars’a 30 Günde Ulaşmayı Sağlayacak

Rosatom’un üzerinde çalıştığı yeni plazma motoru, hidrojen gazını iyonlaştırarak elektriksel ve manyetik alanlarla hızlandırıyor. Bu sayede saniyede 100 kilometreye ulaşan parçacıklar, uzay aracını sürekli bir itiş gücüyle ileriye taşıyor. Kimyasal roketlerin 2–4,5 km/s’lik hızına kıyasla bu değer, uzay yolculuğu açısından devrim anlamına geliyor.

Motorun şu anki prototipi 300 kW gücünde ve yaklaşık 6 newton itiş üretiyor. İlk bakışta bu düşük bir değer gibi görünse de, plazma motorları kısa süreli değil, uzun süreli ve sürekli ivmelenme üzerine kurulu. Rosatom ekibi, bu sistemin 2.400 saat boyunca kesintisiz çalışabildiğini ve 2030’a kadar uzay görevlerinde kullanılabilecek hale geleceğini söylüyor.

Kimyasal roketler büyük güç üretebilir, ancak yakıt verimleri düşüktür ve menzilleri sınırlıdır. Plazma motorları ise tam tersi şekilde, yakıtı çok daha verimli kullanır ve sürekli hızlanma sağlayabilir. Rosatom’un planına göre, klasik roketler uzay aracını yörüngeye taşıyacak; ardından plazma motoru devreye girerek Mars yolculuğunu tamamlayacak.

Eğer bu proje başarıya ulaşırsa, uzay yolculuğunun mantığı tamamen değişebilir. Dokuz aylık uzun görevlerin yerini haftalar süren yolculuklar alabilir. Mars’a gitmek artık bir bilim kurgu konusu değil, yeni nesil plazma motorlarıyla gerçekleşmeye çok yakın bir hedef haline geliyor.

Dünya’ya Yaklaşan Gizemli Nesne Uzaylıların Eseri mi?

Mars’a 30 Günde Ulaşmak Artık Hayal Değil yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Uzayın derinliklerinden gelen her yeni keşif, insanoğlunun hayal gücünü biraz daha zorlar. Bu kez gündemde, Dünya’ya yaklaşan gizemli bir gök cismi var. Astronomlar bunun büyük ihtimalle bir kuyruklu yıldız olduğunu söylese de, bazı bilim insanları farklı ihtimaller üzerinde duruyor.

Özellikle Harvard’dan ünlü astronom Avi Loeb, nesnenin sıradan bir gök taşı ya da kuyruklu yıldız olmayabileceğini öne sürüyor. Ona göre bu ziyaretçi, hatta belki de bir “uzaylı yapımı teknoloji” olabilir. Elbette bu iddia tartışmaları da beraberinde getiriyor.

Gizemli Nesnenin Ardındaki Sorular

3I/ATLAS adı verilen gök cismi, şimdiye kadar tespit edilen üçüncü yıldızlararası ziyaretçi olarak kayıtlara geçti. Saatte 200 bin kilometreyi aşan hızıyla Güneş Sistemi’ne giren bu nesnenin, galaksimizin merkezine yakın bir yıldız sisteminden fırlatıldığı düşünülüyor. Hubble teleskobundan gelen görüntülerde bir kuyruklu yıldızın “coma” adı verilen parlak gaz ve toz halkası gözlense de, tipik kuyruk yapısının olmaması bilim insanlarını şaşırttı.

Loeb, nesnenin yörüngesinin de sıradışı olduğuna dikkat çekiyor. 3I/ATLAS, Güneş’in çevresinde gezegenlerin izlediği düzleme oldukça yakın ilerliyor ve bu durum “rastlantı mı, yoksa bilinçli bir rota mı?” sorusunu gündeme getiriyor. Ünlü astronom, geçmişte benzer şekilde yanlış yorumlanan gözlemleri hatırlatarak, “Elon Musk’ın uzaya gönderdiği Tesla Roadster bile ilk başta asteroit sanılmıştı” diyerek dikkat çekiyor.

Diğer bilim insanları ise daha temkinli açıklamalar yapıyor. Harvard’dan Peter Veres, nesnenin yüzeyinde kozmik ışınlarla sertleşmiş bir kabuk oluşmuş olabileceğini, Güneş’e yaklaşınca bu kabuğun çatlayarak daha tipik bir kuyruklu yıldız davranışı göstereceğini belirtiyor. Yani sıra dışı görünen şey aslında doğal süreçlerin bir sonucu olabilir.

Nihayetinde bu gizemli gök cismi, bize evrenin hâlâ ne kadar az şey bildiğimizi bir kez daha hatırlatıyor. İster sıradan bir buzlu kaya olsun, ister bambaşka bir şey; 3I/ATLAS’ın yolculuğu bilim insanları için yeni sorular, insanlık içinse yeni hayaller doğurmuş durumda.

Dünya’ya Yaklaşan Gizemli Nesne Uzaylıların Eseri mi? yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Gökyüzü, sadece yıldızlar ve gezegenlerden ibaret değil; görünmeyen ama etkisi büyük olan dalgalarla da dolu. Son günlerde bilim dünyasını heyecanlandıran bir gelişme yaşandı: Güneş’ten kaynaklanan ve alışılmadık derecede güçlü bir enerji dalgası, atmosferin üst katmanlarında ölçüldü.

Puerto Rico’daki Arecibo teleskobunun 2015 yılındaki gözlemleri yeniden incelendiğinde, bilim insanları 160 ila 300 kilometre yükseklikte tespit edilen “alışılmadık derecede güçlü” bir enerji dalgası keşfetti. Bu bulgu sadece bilimsel merakla sınırlı değil; gezegenimizin atmosferik dengesine dair yeni soruları da beraberinde getiriyor.

Enerji Dalgası, Atmosferin Üst Katmanlarında Rekor Seviyede Ölçüldü

Yun Gong liderliğindeki araştırma ekibi, 4.8 saatlik periyoda sahip bu enerji dalgasının, bilinen diğer atmosferik dalgalardan çok daha güçlü olduğunu açıkladı. 25 m/s seviyesine ulaşan rüzgar hızlarıyla dikkat çeken dalga, muhtemelen o gece yaşanan jeomanyetik fırtına tarafından da desteklendi. Bu dalga, yalnızca enerjisiyle değil, bulunduğu yükseklikle de sıra dışı bir örnek teşkil ediyor.

Arecibo Teleskobu’nun 2020’de çökmesine rağmen, geride bıraktığı veri arşivi hâlâ bilim dünyasına ışık tutuyor. 1963’ten bu yana toplanan veriler sayesinde, atmosferin üst katmanlarındaki nadir olaylar gün yüzüne çıkıyor. Bu da enerji dalgalarının Güneş etkisiyle nasıl şekillendiğine dair yeni modellemelere kapı aralıyor.

Enerji dalgaları sadece bilimsel kuramlarda kalmıyor; iletişim sistemlerinden navigasyona kadar birçok teknolojiyi etkileyebiliyor. Bu dalganın uzun ömürlü etkileri olup olmayacağı henüz bilinmese de, benzeri olayların uzay havası takibinde ne kadar kritik olduğunu bir kez daha gösterdiği ortada.

Bilim insanları, benzer enerji dalgalarının daha sık ve daha güçlü şekilde oluşmasının iklim üzerindeki etkilerini araştırmaya devam ediyor. Güneş’ten gelen devasa enerji dalgaları yalnızca uzayı değil, Dünya’daki yaşam koşullarını da etkileyebilecek potansiyele sahip.

Google Ücretsiz Kullanıcılardan Bile Para Alacak

Güneşten Gelen Devasa Enerji Dalgası Tehlike Saçıyor yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Bilim dünyası, 50 gram ağırlığındaki minik bir göktaşının Güneş Sistemi içerisindeki oluşum zaman çizelgesini kökten değiştirecek verilere sahip olduğunu ortaya koyan çarpıcı bir araştırmayla çalkalanıyor. Kuzeybatı Afrika 12264 (NWA 12264) adı verilen bu meteorit, kayalık gezegenlerin ne zaman ve nasıl bir araya geldiğine dair yerleşik teorilere meydan okuyor.

Geleneksel olarak, Dünya ve Mars gibi iç gezegenlerin, daha uzaktaki kardeşlerinden daha erken oluştuğu düşünülüyordu. Ancak Communications Earth & Environment dergisinde yayımlanan ve The Open University’den Dr. Ben Rider-Stokes liderliğindeki yeni bir çalışma, asteroit kuşağının ötesinden gelen bu göktaşı üzerinde yapılan kimyasal analizlerin şaşırtıcı sonuçlar verdiğini gösteriyor.

NWA 12264’ün krom ve oksijen izotop oranları, kökeninin dış Güneş Sistemi olduğunu kesin olarak ortaya koydu. En dikkat çekici bulgu ise, kurşun izotop tarihlemesinin, göktaşının yaşını yaklaşık 4,564 milyar yıl olarak belirlemesi. Bu, erken gezegen kabuklarını temsil eden iç Güneş Sistemi’nden alınan bazalt örnekleriyle neredeyse aynı yaşta olduğu anlamına geliyor.

Bu bulgular, Jüpiter’in ötesindeki kayalık gezegenlerin su bakımından zengin yapıları nedeniyle iç gezegenlerden milyonlarca yıl sonra oluştuğu varsayımına doğrudan bir darbe niteliğinde. Göktaşı, dış Güneş Sistemi’nde doğmuş olmasına rağmen iç Güneş Sistemi gezegenleriyle benzer yaşta olmasıyla, kayalık gezegen oluşumunun çok daha senkronize bir süreç olduğunu düşündürüyor.

Bilim insanları, bu keşfin ötegezegen sistemlerine ilişkin gözlemlerle de tutarlı olduğunu belirtiyor. Diğer yıldızların etrafındaki toz ve gaz disklerine ilişkin geçmiş gözlemler, gezegenciklerin hızla ve büyük yörüngesel ayrılıklar boyunca oluştuğuna dair kanıtlar sunuyor. Bu durum, erken dönem Güneş Sistemi evriminin, düşünüldüğünden çok daha evrensel bir süreç olabileceği iddiasını güçlendiriyor.

Bu keşif, sadece Dünya tarihinin yeniden yazılmasına değil, aynı zamanda gökbilimcilerin galakside gezegenlerin nasıl oluştuğuna dair düşüncelerini şekillendirmeye de yardımcı olabilir. Evrende Dünya benzeri gezegenlerin nerede ve nasıl şekillenebileceğine dair yeni ipuçları sağlayarak, ötegezegen avcılığı ve yaşamın evrendeki yayılımı konusundaki araştırmalara yeni bir boyut kazandırıyor.

Yeni Keşif Güneş Sistemi Oluşum Tarihini Yeniden Yazıyor yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

NASA, Güneş rüzgarını üç boyutlu olarak izlemeye olanak tanıyan yenilikçi bir görev olan PUNCH (Polarimeter to Unify the Corona and Heliosphere) için hazırlıklarını tamamladı. 27 Şubat’ta SpaceX Falcon 9 roketiyle fırlatılacak olan görev, Güneş’in koronasından yayılan rüzgarların uzaya nasıl yayıldığını inceleyecek. Dört uyduya dayanan bu görev, uzay hava tahminlerinden astrofizik araştırmalarına kadar birçok alanda devrim yaratacak.

Güneş Rüzgarını 3D Görüntüleme

PUNCH, Güneş rüzgarını üç boyutlu olarak görüntülemek için özel bir teknik olan polarimetri kullanacak. Bu yöntem, güneş rüzgarı parçacıklarından saçılan güneş ışığını analiz ederek parçacıkların uzaydaki konumunu belirleyecek. Daha önce yalnızca iki boyutlu olarak gözlemlenebilen bu süreç, şimdi yüksek çözünürlüklü 3D haritalarla takip edilecek.

Görev, Güneş’in koronasının Güneş rüzgarına nasıl dönüştüğünü anlamaya odaklanacak. PUNCH’ın baş araştırmacısı Craig DeForest, “Bu görev, güneş fiziği ve güneş rüzgarı fiziğini birleştiren ilk misyon olacak” diyerek projenin önemini vurguladı.

PUNCH’ın en dikkat çekici özelliklerinden biri, yapay bir güneş tutulması yaratabilmesi. Bu sistem sayesinde bilim insanları, Güneş’in koronasını sürekli olarak izleyebilecek. NASA’nın Goddard Uzay Uçuş Merkezi’nden bilim insanı Nicholeen Viall, “PUNCH, sürekli ve yüksek çözünürlüklü bir güneş tutulması izleme imkanı sağlayacak” dedi. Bu teknoloji, güneş fırtınalarının gerçek zamanlı olarak takip edilmesine olanak tanıyacak.

NASA’nın PUNCH görevi, uzay hava tahminlerini geliştirmede çığır açıcı bir rol oynayacak. İlk kez, rüzgarları ve güneş fırtınaları üç boyutlu olarak sürekli izlenebilecek. Bu, uydular, astronotlar ve Dünya’daki enerji altyapıları için kritik öneme sahip olan güneş fırtınalarının etkisini önceden tahmin etmeyi kolaylaştıracak.

Ayrıca PUNCH, gökyüzünün üçte birinden fazlasını kapsayan en kapsamlı polarimetrik yıldız haritasını oluşturacak. Böylece astrofizik ve derin uzay araştırmalarına da değerli veriler sunacak. NASA, bu yeni görevle Güneş’in uzay çevresine etkisini anlamada büyük bir adım atmaya hazırlanıyor. PUNCH, hem Güneş’i hem de onun uzay çevresine olan etkilerini anlamada bilim dünyasına yeni bir perspektif kazandıracak.

NASA’nın Yeni Görevi Güneş Rüzgarını Üçüncü Boyuta Taşıyor yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

NASA’nın OSIRIS-REx görevi kapsamında Bennu Asteroidi’nden toplanan örneklerin analizi, yaşamın temel bileşenlerinin Dünya’ya milyarlarca yıl önce asteroitler aracılığıyla taşınmış olabileceğini ortaya koydu. Bilim insanları, bu örneklerde su, karbon bazlı organik moleküller ve amino asitlerin yapı taşlarını tespit etti.

Bennu Asteroidi ve OSIRIS-REx Görevi

Bennu, Güneş Sistemi’nin erken dönemine ait kaya ve metal parçalarından oluşan bir asteroittir. NASA’nın 2016 yılında başlattığı OSIRIS-REx görevi, bu asteroitten örnek toplamak ve Dünya’ya geri getirmek amacıyla tasarlandı. Örnekler, Eylül 2023’te başarıyla Dünya’ya ulaştırıldı. Bu materyaller, Bennu’nun 4,5 milyar yıl önce su ve organik moleküller içeren bir asteroit olan ana gövdesinden koparak oluştuğunu gösteriyor.

Örneklerde bulunan amino asitlerin yapı taşları olan yüksek miktarda amonyak ve DNA ile RNA’nın bir parçasını oluşturan beş nükleobaz, yaşamın kimyasal temelinin Bennu gibi asteroitler aracılığıyla Dünya’ya taşınmış olabileceğine dair güçlü kanıtlar sunuyor.

Araştırmacılar, Bennu örneklerinde su ve kaya etkileşimlerinden oluşmuş killi mineraller ile buharlaşma sonucu ortaya çıkan sodyum karbonat, potasyum klorür ve magnezyum fosfat gibi mineralleri keşfetti. Bu mineraller, Bennu’nun köken aldığı ana gövdenin yüzeyinin altında bulunan tuzlu su ceplerinde oluşmuş. Bu süreç, Dünya’daki eski göl yataklarında görülen buharlaşma ile benzerlik taşıyor.

Ancak bu minerallerin bazıları, Dünya atmosferine maruz kaldıktan sonra çözündü. Bu da, bu tür minerallerin daha önce Dünya’ya düşen göktaşlarında neden tespit edilemediğini açıklıyor. Bennu örneklerinin büyük bir kısmı, bu nedenle nitrojenle dolu özel kaplarda muhafaza ediliyor.

Bennu’nun taşımış olduğu su, fosfat ve amonyak gibi bileşenlerin, Dünya’nın ilk dönemlerinde yaşamın oluşumu için gerekli ortamı sağlayabileceği düşünülüyor. Bilim insanları, bu asteroitlerin genç Dünya’ya çarparak yaşamın kimyasal temelini oluşturmuş olabileceği görüşünde. Gelen veriler, bilim dünyasına yaşamın kökenleri konusunda yeni bir bakış açısı sunuyor. Bu çalışmalar, gelecekteki uzay görevleri için önemli ipuçları barındırıyor olabilir.

Hayatın Tohumları Uzaydan mı Geldi? Bennu Asteroidi Cevap Veriyor yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Evrenin büyüklüğü ve sonu olup olmadığı, bilim insanlarının yüzyıllardır üzerinde düşündüğü bir konu. Kimi teorilere göre, evrenin sonu bir noktada gelebilirken, bazı bilim insanları evrenin sonsuz olduğunu düşünüyor. Genişleyen evren modeli, kozmik döngüler ve karanlık madde gibi unsurlar, bu sorunun yanıtını bulmak için araştırılan önemli faktörlerden bazıları.

Evrenin Dinamik Yapısı

Evren sürekli bir genişleme içinde. Bu genişleme, bir balonun şişmesine benzetilerek açıklanıyor. Galaksiler arasındaki mesafeler artarken, bilim insanları bu durumun sonsuza dek sürüp sürmeyeceğini sorguluyor. Bazı teorilere göre, evrenin genişlemesi bir noktada durabilir ve tekrar büzülerek bir “büyük çöküş” yaşanabilir. Ancak diğer teoriler, evrenin sürekli genişleyeceğini ve nihayetinde enerji dağılımının eşitlenerek bir “ısı ölümü” gerçekleşeceğini öne sürüyor.

Şu an için bilim insanları yalnızca “gözlemlenebilir evren” hakkında bilgi sahibi. Bu, evrenin yaşı ve ışığın hızı nedeniyle görebildiğimiz bir alanla sınırlı. Ancak gözlemlenebilir evrenin ötesinde ne olduğu hala bir sır. Bazı bilim insanları, evrenin kendi üzerine dönen bir yapıya sahip olabileceğini, tıpkı bir kürenin yüzeyi gibi sınırlı ama sonsuz bir döngü oluşturabileceğini düşünüyor.

Bilim insanları evrenin sonu hakkında farklı teoriler geliştiriyor. “Büyük Çöküş“, “Isı Ölümü” ve “Büyük Yırtılma” bu senaryolardan bazıları. Büyük Yırtılma teorisine göre, karanlık enerjinin evrenin genişlemesini hızlandırması, galaksilerin, yıldızların ve hatta atomların parçalanmasına yol açabilir. Öte yandan, “kozmik döngü” teorisi, evrenin sürekli genişleyip büzüldüğü bir döngü içinde olduğunu savunuyor. Teoriler ne olursa olsun mutlak son bir şekilde evreni yok edeceğe benziyor.

Evrenin Sonu Var Mı? yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Avrupa Uzay Ajansı (ESA) tarafından Ulusal Havacılık ve Uzay Dairesi (NASA) katkısıyla geliştirilen güneş gözlem aracı Solar Orbiter yüksek çözünürlüklü güneş fotoğrafları paylaştı. 2020 Şubat ayında fırlatılan Solar Orbiter’in amacı güneşi gözlemlemekti. Yakın zaman önce 72 milyon kilometre öteden çekilen 25 fotoğraf bir araya getirilerek yüksek çözünürlüklü görüntü yakalandı.

İşte Yüksek Çözünürlüklü Güneş Fotoğrafları

1,39 milyon kilometre ile Güneş’in çapı Dünya’nın 12.769 kilometre çapına göre oldukça büyük. Boyutu itibariyle sistemindeki en büyük nesne olan güneşin etrafında tüm nesneler dönüyor. Güneş hakkında bilinenler oldukça kısıtlı. Bu sebeple Avrupa Uzay Ajansı (ESA) Solar Orbiter’i araştırmak için gönderdi. Şubat 2020’de fırlatılan araç görüntüleme dışında Güneş’in manyetik alanlarını ve güneş rüzgarını ölçen aletlerle donatılmıştı.

Şimdi ise 25 görüntülen oluşan fotoğraflara buradaki link üzerinden daha detaylı inceleyebilirsiniz. 72 milyon km uzaktan çekilen görüntülerde her piksel 175 km büyüklüğünde.

Solar Orbiter Yüksek Çözünürlüklü Güneş Fotoğrafları Paylaştı yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Uzay denince akla gelen ilk isimlerden olan SpaceX, Starship roketi ile Dünya yörüngesi, Ay ve Mars’a kargo ve insanlı görevler gerçekleştirmeyi amaçlıyor. İnsanlı uzay seyahatlerinde kullanılmak üzere tasarlanan Starship, uzaya 4. fırlatışı için hazırlanıyor. Testleri başarıyla geçen Starship, CEO Elon Musk tarafından 2 hafta içerisinde fırlatılacağı belirtildi.

Starship Roketi, 2 Hafta İçerisinde Fırlatılacak

SpaceX CEO’su Elon Musk X üzerinde şu açıklamayı yaptı:

‘Starship’in dördüncü lansmanının yaklaşık 2 hafta içinde yapılması bekleniyor. Ana amaç atmosfere girişte maksimum ısınmayı sağlamaktır. Şimdiye kadar hiç kimse tamamen yeniden kullanılabilir bir ısı kalkanı yaratmayı başaramadı. Mekik 6 aydan fazla modifikasyon gerektirdi: ‘

Elon Musk’a göre Starship’in ana hedefi, atmosfere girişte maksimum ısınmayı sağlamak. Bu amaç doğrultusunda rokette 6 aydan fazla modifikasyon yapan SpaceX, bakalım başarılı olacak mı? Musk ayrıca başka bir mesajında bu yıl SpaceX’in tüm faydalı yüklerin %90’ından fazlasını dünya yörüngesine yerleştirebileceğini ifade etti. Ayrıca şirketin Starship fırlatmalarını gerçekleştirmesinin ardından şirket payının %99’a çıkacağını söyledi.

Starship Roketi Uçuşa Hazırlanıyor, Elon Musk Tarih Verdi yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Nasa astronotları Bob Behnken ve Douglas Hurley’i ilk özel uzay uçuşuyla Uluslararası Uzay İstasyonu’na (ISS) gönderen SpaceX Falcon 9 roketi güçlendiricisi, dün gece geç saatlerde inişe geçerken Atlantik Okyanusu’na düştü. SpaceX’in şimdiye kadar art arda 19 başarılı görevini üstlenen ilk roket ünvanına sahip Falcon 9, drone gemisine indikten sonra “B1058” adlı itici; yüksek rüzgar hızı ve yüksek dalgalar sebebi ile drone gemisinin üstündeyken devrildi.

Falcon 9 Roketi Kullanım Süresi Boyunca 2 Astronot ve Toplamda 860 Uyduyu Uzaya Taşıdı

Falcon 9, fırlatma aracı endüstri tarihindeki tartışmasız en başarılı programlardan biri oldu. İtiş gücü sayesinde ağır yükleri uzaya kaldırabilen ve dikey olarak iniş yapabilen itici güçler sayesinde türünün ilki olmayı başarıyor.

Ayrıca yeniden kullanılabilirliği sayesinde SpaceX’in Starlink alçak Dünya yörüngesi (LEO) uydu internet takımyıldızını inşa etmedeki en önemli gücünden biri.

During transport back to Port early this morning, the booster tipped over on the droneship due to high winds and waves. Newer Falcon boosters have upgraded landing legs with the capability to self-level and mitigate this type of issue

— SpaceX (@SpaceX) December 26, 2023

SpaceX konuyla ilgili yaptığı açıklamada bu durumun çok nadir görüldüğünü ve kaza olarak nitelendirdiklerini söyledi. X üzerinde ” Şiddetli rüzgar ve dalgalar nedeniyle iticinin drone gemisinin üzerine devrildiği ” ve Falcon 9’un ayaklarının mekanik tasarımında yapılacak değişikliklerin gelecekte benzer aksiliklerin yaşanmamasını sağlayacağı paylaşıldı .

SpaceX’in En Çok Uçuş Sayısına Sahip Falcon 9 Roketi Okyanusa Düştü! yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Elon Musk’un uzay şirketi SpaceX, ilk denemesini Nisan ayında yaptığı Starship roketini 2. kez 17 Kasım yani bugün fırlatacaktı. İlk denemesinde başarısız olan dünyanın en büyük roketi olan Starship, ikinci denemesi bugün ertelendi. Elon Musk’un X üzerinde paylaştığı gönderide roketin yarın fırlatılacağını duyurdu.

Starship Roketi Uçuşu Ertelendi, Yarın Fırlatılıyor

17 Kasım’da gerçekleşmesi beklenen lansman için Federal Havacılık İdaresi’nden izin alındı. Fakat SpaceX yaptığı paylaşımda “Şebeke sabitleyici sürücüyü değiştirmemiz gerekiyor, bu nedenle fırlatma Cumartesi gününe ertelendi” dedi.

We need to replace a grid fin actuator, so launch is postponed to Saturday

— Elon Musk (@elonmusk) November 16, 2023

Nisan ayında ilk kez uzay aracının prototipi başarılı şekilde fırlatıldı. Fakat 39 km yükseğe fırlatıldıktan sonra 39 km yükseğe çıktı ve Süper Ağır fırlatma aracına takılı 33 Raptor motorundan 5’inin arızalandığı öğrenildi. Ardından bir dakikadan biraz fazla bir sürede roket doğru rotadan saptı ve dönmeye başladı. Ardından uzaktan imha sistemi etkinleştirilerek roket parçalara ayrıldı.

Starship Roketi Fırlatılamadı: Teknik Nedenlerden Dolayı Ertelendi yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Dünyanın en zengin insanlarından olan Elon Musk’un uzay şirketi SpaceX, Starship roketi ikinci uçuş testinin kesin tarihini açıkladı. 17 Kasım’da gerçekleştirilecek. Henüz ABD düzenleyici otoritelerinden nihai onay alınmadı.

Starship preparing to launch as early as November 17, pending final regulatory approval → https://t.co/bJFjLCiTbK pic.twitter.com/qRKv9ugWsR

— SpaceX (@SpaceX) November 11, 2023

SpaceX, Starship Roketi İçin 17 Kasım’ı Bekliyor

Dünyanın en büyük roketi ünvanına sahip Starship‘in nihai hali tam 122 metre uzunluğunda. Daha önceden en büyük roket ünvanın NASA’nın 111 metre uzunluğundaki efsanevi ay roketi Saturn V’e aitti. NASA’nın şu an üzerinde çalıştığı SLS Block 2 Cargo roketi de SpaceX’in roketini geçemeyecek.

Starship Roketinin ilk fırlatma deneyimi 20 Nisan 2023 tarihinde gerçekleştirildi fakat başarısız oldu. Bunun sebebi olarak kalkış anında roketten çıkan yüksek sıcaklık ve hızdaki gazların kalkış platformuna zarar verdiğini gösteriliyor. Kalkış platformundan kopan beton parçalarının roket motorlarına zarar vermiş olabileceği düşünülüyor. İşte Starship’in 20 Nisan tarihinde gerçekleştirdiği ilk fırlatma deneyimi:

SpaceX Starship Roketi ile İlgili Kararını Verdi! yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Avrupa Uzay Ajansı (ESA), bir ilke imza attı. Daha önce bu kadar yüksek çözünürlüklü ve tam renkli evrenin fotoğrafları servis edilmemişti. Euclid teleskobu sayesinde evrenin eşi benzeri görülmemiş ayrıntılarla haritalanma yeteneğini sergileyen, evrenin ilk yüksek çözünürlüklü ve tam renkli görüntülerini paylaştı. Bu görüntülerle birlikte karanlık madde ve enerji daha fazla anlamlandırılmaya çalışılacak.

ESA, Euclid Teleskobu Sayesinde Kozmoz’un Görüntüleri Net Olarak Gözler Önüne Serdi

ESA, “Daha önce hiçbir teleskop, evrenin derinliklerindeki uzayın bu kadar büyük bir parçasını böyle jilet gibi keskin netlikte yakalayamamıştı” şeklinde açıklamalarda bulundu. Daha önce Hubble Uzay Teleskopu sayesinde de evrenin fotoğrafları çekilmişti fakat bu netlikte ve bu kadar fazla renkte değildi.

Evrenimizin %95’i bu gizemli ‘karanlık’ varlıklardan oluşuyor gibi görünüyor. Bilim adamları karanlık maddenin evrenin yaklaşık %25’ini, karanlık enerjinin ise %70’ini oluşturduğunu düşünüyor. Evren üzerindeki karanlık etkiyi daha iyi anlamak ve ortaya çıkarmak için Öklid teleskobu 10 milyar ışık yılı uzaklığa kadar milyarlarca galaksinin şekillerini, mesafelerini ve hareketlerini gözlemleyecek.

Öklid Uzay Teleskobu, 1 Temmuz’da, ABD’nin Florida eyaletindeki Cape Canaveral Uzay İstasyonu’ndan fırlatılmıştı.

Avrupa Uzay Ajansı, Euclid Teleskobu İle Çekilen Fotoğrafları Paylaştı: İnanılmaz Duruyor! yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Bir ilk yaşandı. Yeryüzünden 450 kilometre yükseklikte Dünya yörüngesinde dönen Uluslararası Uzay İstasyonunun mikro yerçekimi ortamında ilk memeli embriyosu yetiştirildi. Japonya Yamanashi Üniversitesi’nde bilim insanları uzayda memeli olan fare embriyosu yetiştirmeyi başaran ilk bilim adamı olduklarını bildirdi.

Uzayda Yetişen İlk Memeli Embriyolarının Donmuş Zigotları 2021’de SpaceX roketiyle ISS’e Gönderilmişti!

Araştırmanın başyazarı Teruhiko Wakayama ve ekibinin laboratuvar ortamında yetiştirdikleri dondurulmuş fare zigotları 2021 yılında başarılı bir SpaceX roket atışıyla ISS’e gönderilmişti.

Uluslararası Uzay İstasyonu’na gönderilen bu 2 hücreli embriyolar rahim dışında 4 gün içerisinde bozuldukları için azami süre içerisinde ISS’de kaldı ve kimyasal işlemlerle  bozulmalarına izin verilmeden Dünya’ya geri gönderildi.

Deney, yerçekiminin fetal gelişim üzerinde önemli bir etkisinin olmadığını gösterdi. Bilim insanları ayrıca Dünya’daki laboratuvarlara gönderilen blastosistlerin analiz edilmesinin ardından DNA ve genlerin durumunda önemli bir değişiklik bulmadıklarını da fark etti.

Ayrıca uzayda bulunan yüksek radyasyonun, embriyoların DNA dizilimine zarar vermemesinin sebebini de araştırdılar. Buna göre sadece 4 gün uzayda kalmanın embriyolardaki DNA dizilimine zarar vermediğini düşünüyorlar.

Wakayama ve ekibinin ISS’e gönderilen embriyoların Dünya’ya döndükten sonra dişi farelere tekrar enjekte edilerek sağlıklı yavru oluşumunun gerçekleşip gerçekleşmeyeceğini gözlemlemeyi planlıyor.

Bu tür fantastik araştırmaların gelecekteki uzay araştırmaları ve kolonileşme üzerine önemli sonuçlar vereceği düşünülüyor. Uzayda ilk memeli embriyosu araştırmasının sonuçlarına iScience bilim sitesi üzerinden ulaşabilirsiniz.

Yer Çekimi ve Yüksek Radyasyona Rağmen Uzayda İlk Memeli Embriyosu Yetiştirildi yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

NASA‘nın 2009 yılında diğer yıldızların yörüngesinde dönen Dünya büyüklüğündeki gezegenleri keşfetmek için fırlatılan ve artık kullanılmayan Kepler Teleskobu bilim dünyası adına büyük bir keşfe imza attı. Johannes Kepler’in adı verilen teleskop, Dünya ile Neptün arasında bir büyüklüğe sahip ve 7 gezegenden oluşan bir gezegen sistemi keşfetti. Bilim insanları bu sisteme Kepler-385 adını koydular.

Kepler Teleskobu Artık Kullanılmıyor Fakat Keşfet Devam Ediyor

Keşfedilen 7 gezegenlik bu buluş, şimdiye kadar keşfedilen sistemler içinde çok küçük bir alanı kapsıyor. Kepler-385’in merkezinde, dünyanın güneş sisteminin yıldızından %10 daha büyük ve %5 daha sıcak olan Güneş benzeri bir yıldız bulunuyor.

Artık kullanılmayan Kepler teleskobunun keşfi, bilim dünyası açısından çok önemli bir gelişme oldu. Kepler-385 sisteminde yer alan 2 iç gezegen de Dünya’dan daha büyük yapıda. Ayrıca bilim insanları bu iki gezegenin kayalık olduğunu tespit etti.

Emekli Kepler Teleskobu 7 Gezegenli Bir Sistem Keşfetti! yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Amazon tarafından SpaceX Starlink ‘e rakip olarak başlatılan Kuiper projesi için Kennedy Uzay Merkezi’nde uydu tesisi açılıyor.

Amazon ‘un 2018 yılında başlattığı uydudan geniş bant internet hizmeti sağlayacak projesi Kuiper çalışmalarına devam ediyor. Hizmetin amacı dünyanın dört bir yanındaki hizmet alamayan ve yeteriz hizmet alan bölgelere uygun fiyatla internet hizmeti sunmak.

Şirket bugün Florida’daki Kennedy Uzay Merkezi’nde 120 milyon dolara mâl olacak ve 100.000 metrekarelik alana gelecek yeni bir uydu işleme tesisi kuracağını doğruladı. İlk uydularını önümüzdeki aylarda fırlatacak firma için pilot müşteri programı önümüzdeki yıl başlayacak.

2018 yılında ilk kurulan Kuiper Projesi 2 yıl sonra FCC uydu lisansı aldı. Toplamda 3236 uydudan oluşan bir takımyıldızı oluşturup kırsal bölgeleri hedef aldı. 2023’ün sonuna kadar Kirkland,Washington’da yeni bir üretim tesisi kuracak. Bugün Florida’ya kurulan tesis uydu sevkiyatlarını alacak ve ticari konuşlandırmadan önce son hazırlıkları yapmak üzere görevlendirildi.

Amazon şirketi Blue Origins, Arianespace, United Launch Alliance gibi farklı iş ortaklarıyla şu ana kadar önümüzdeki beş yıl içinde 83 adede kadar uydu fırlatma için anlaşma yaptı. Ayrıca henüz bir son tüketici fiyatlandırması açıklanmadı ancak uygun fiyatlı olacağı düşünülüyor.

SpaceX bugüne kadar 2300’den fazla uydu fırlattı ve dünya çapında bu hizmeti için 30.000’e kadar uydu kullanmayı hedefliyor. Amazon bu projesinde hali hazırda 1400’den fazla kişiye istihdam sağladığını ifade ediyor.

SpaceX Starlink’e Rakip: Amazon Kuiper ! yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Birleşik Krallık merkezli start-up şirketi Pulsar Fusion, dünya tarihinde şimdiye kadar ki yapılmış en büyük füzyon roket motorunu inşa ediyor. Nükleer füzyon motorunun merkezinde bir elektromanyetik alan içinde hapsolmuş süper sıcak plazma bulunuyor ve bilim adamları sistemi nasıl kararlı ve güvenli hale getireceklerini bulmak için çalışıyorlar.

Şirketin CFO’su Jamer Lambert “Zorluk, süper sıcak plazmanın bir elektromanyetik alanda nasıl tutulacağını ve tutulacağını öğrenmektir” diyor. “Plazma, geleneksel yöntemlerle tahmin edilmesi inanılmaz derecede zor olduğu için bir hava durumu sistemi gibi davranıyor.” açıklamalarında bulundu. Bu konuda bilim adamları her şeyin tahmin edildiği gibi çalışması sağlanırsa birkaç yüz milyon dereceye ulaşarak güneşten daha sıcak hale gelecek. Yani dünyada güneşi yapacaklar.

Roketin içerisinde serbest kalan enerji potansiyel olarak roketi saatte 800.000 kilometreye çıkartabilecek. Roket içerisinde makine öğrenimi plazma davranışlarını tahmin ederek olası sonuçlarla ilgili daha keskin bir kontrol mekanizması kurulacak. Bu işlem için süper bilgisayar algoritmalarını kullanmak üzere ABD’de Princeton Satellite System ile ortaklaşa çalıştı.

Roket içerisindeki yüklü parçacıklar elektriğe dönüştürmek yerine doğrudan itme kuvveti oluşturulacak. Farklı yöntemlerden daha verimli çalışacak ve atomik izotoplarla çalıştığı için büyük miktarda itici gaza ihtiyaç duymayacak. Nükleer füzyon teknolojisi sadece gezegenlere seyahati daha hızlı hale getirmekle kalmayacak, aynı zamanda dünyadaki yaşam için sınırsız temiz enerji sağlamaya çalışacak.

Son olarak bilim adamları böyle bir sistemin çalışmasının herhangi bir atmosferin yokluğunun ve ultra düşük sıcaklıkların reaksiyon için daha uygun olduğunun uzayda test edilmesi gerektiğini söylüyor.

En Büyük Füzyon Roket Motoru İnşa Ediliyor yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

NASA tarafından Lunar Gateway uzay istasyonu için astronotlara özel olarak ChatGPT benzeri bir uygulama tasarlanıyor.

NASA astronotların doğal bir şekilde ChatGPT benzeri bir program kullanarak deneyler manevralar ve deneyler yapmasına izin verecek bir sistem üzerinde çalışıyor.

Larisa Suzuki tarafında üzerinde çalışılan bu program için şu ifadeler kullanıldı :

”Fikir, uzay araçlarıyla diyalog halinde etkileşimler kurduğumuz ve aynı zamanda uyarılar, güneş sistemi ve ötesinde gördükleri ilginç bulgular hakkında bize geri döndükleri bir noktaya gelmek”

Üzerinde çalışılan bu program astronotların karmaşık kılavuzlara girmeden deneyler hakkında tavsiyeler almasına ve manevralar yapmasına olanak sağlayan doğal bir dil arayüzü kullanacak. NASA sistemi ayın yörüngesine oturtacak ve Artemis görevine destek sağlaması amacıyla bir uzay istasyonu olan Lunar Gateway’a yerleştirmeyi hedefliyor.

Yapay zeka (AI) destekli platform, görev denetleyicilerinin uzak gezegenleri ve ayları keşfeden AI robotlarıyla sohbet etmesini de sağlayacak.

Ayrıca Larisa Suzuki, yerleşik yapay zekaya sahip gezegenler arası iletişim ağının aksaklıkları ve verimsizlikleri tespit edip muhtemelen düzelteceğini söyledi.

“Daha sonra görev operatörlerini, uzay aracı X’ten gelen paket aktarımlarının kaybolması veya teslimatta başarısız olma olasılığı olduğu konusunda uyarıyor. Bir uzay aracı devre dışı kaldığında veya yazılımı bir şekilde bozulduğunda uzaya bir mühendis gönderemeyiz” diye ekledi.

Bu teknikle öğrenmenin, astronotların verileri yere getirmek zorunda kalmadan işbirlikçi bir şekilde gerçekleşeceğini söylüyor.

NASA Tarafından ChatGPT Benzeri Yapay Zeka Programı Geliyor yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Uzayın yeni gözcüsü James Webb, Satürn’ün uydusu Titan’ı görüntüledi. Uydunun Dünya’ya olan benzerliği de şaşırtıcı.

Geçtiğimiz yıl sonsuzluğa fırlatılan James Webb Teleskobu, bilimsel operasyonlarına uzun zamandır devam ediyor. İnsanlığın bilim konusundaki basamaklarına yenilerini ekleyen teleskop, Satürn’ün uydusu Titan’ı gözlemleye başladı. Gözlemlerini sürdürürken JWST, uyduda bulutlar da tespit etti. Gelin tüm detaylara bakalım.

James Webb Teleskobu, Titan’da Bulutlar Tespit Etti

James Webb Uzay Teleskobunun yaptığı yeni gözlemler, Satürn’ün büyük uydularından olan Titan’da bulutlar tespit etti. Dünya’nın dört katı atmosfer yoğunluğuna sahip olan Titan’ın kuzey yarımküresinde 2 adet bulut görüntülendi.

Bu bulutların en büyüğü Titan’ın yüzeyinde bilinen en büyük sıvı kitlesi olan Kraken Mare’da tespit edildi. Nitrojen ve metandan oluşan Titan’ın atmosferi, bu oluşum sayesinde turuncu bir renge bürünüyor.

Titan, gaz devi Jüpiter’in dört ana uydusundan biri olan Ganymede’den sonra Güneş Sistemi’ndeki en büyük ikinci uydu olarak bilinir. Gezegenimiz dışında su hariç Titan, metan, etan ve diğer hidrokarbonlardan oluşan yüzey nehirleri, gölleri ve okyanusları olduğu bilinen tek dünyadır.

NASA’nın Goddard Uçuş Merkezinde çalışan ve Webb Titan görevinin lideri Conor Nixon, “Dün gece Webb’den Titan’ın ilk görüntülerini aldık. Çok heyecan verici! Kraken Mare yakınlarındaki kuzey kutup bölgesinin üzerinde büyük bir bulut var gibi görünüyor.” yorumlarında bulundu.

James Webb Uzay Teleskobu, Satürn’ün Ünlü Titan Uydusunu Görüntüledi yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Apple ile bağlarını koparan bir dönem Android’i öven Steve Wozniak bugün kendi uzay şirketi olan Privateer Space’i kurduğunu açıkladı.

Apple‘ın kurucu ortağı Steve Wozniak, Privateer Space adlı özel bir uzay şirketi ve uzay seyahat acentesini kurduğunu resmi olarak duyurdu. Apple ile yollarını ayırdıktan sonra Android’i övmeye başlayan Woz, ayrıca Privateer Space’in “başka hiçbir şeye benzemeyecek” bir uzay şirketi olacağını da belirtti.

Wozniak; “Gökyüzü artık sınır değil. Uzayı tüm insanlık için güvenli ve erişilebilir hale getireceğiz.” açıklamasında bulundu. Privateer Space’in kurucu ortak ve ortakları arasında robotik şirketin CEO’su olan Ripcord Alex Fielding de yer alıyor.

Kurucular, 14-17 Eylül 2021’de düzenlenecek Advanced Maui Optical and Space Surveillance Technologies (AMOS Tech) konferansında Privateer Space’in planlarını daha detaylı anlatacaklarına söz veriyor.

Bu hafta, Elon Musk’ın SpaceX’i ilk “tamamen sivil” görevi başlatacak. Bu yaz, Sir Richard Branson ve Jeff Bezos, ilgili Virgin Galactic ve Blue Origin mekikleriyle uzaya çıkmıştı. Woz’un yeni projesi de muhtemelen ilk etapta parası olan zenginler için bir seyahat düzenleyecek. Ancak Privateer Space’in mottosundan dolayı ilerleyen yıllarda uzay seyahatlerini herkes için mümkün hale getirmek olacak.

Şimdilik uzay işleri biz gibi maaşlı çalışanlar için çok uzak bir ihtimal görünüyor. Uzay macerasına zengin isimler doydukça sıra bizlere de gelecek. Ancak bunun gerçekleşmesi muhtemelen 20 yıl sürecek.

Apple Kurucu Ortağı Steve Wozniak Kendi Uzay Şirketini Kurdu yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Çin her alanda büyümeye ve gelişmeye devam ediyor. Çin şimdi de Zhuzhong aracı ile Mars’tan fotoğraf gönderdi. İşte o fotoğraflar.

Amerika’nın sürekli engellemeye çalıştığı ancak bir türlü başarılı olamadığı Çin, büyümeye ve gelişmeye tam gaz devam ediyor. Teknoloji sektöründe ABD’li firmalara kök söktüren Çin, şimdi de NASA’ya kafa tutacak düzeye geldi. Çin’in Mars’a gönderilen Zhuzhong aracı bugün Mars’ın fotoğraflarını dünyaya ulaştırmayı başardı.

Zhuzhong ile çekilmiş Mars’ın fotoğrafları yayınlandı

Çin uzay ajansı CNSA, Kızıl Gezegen Mars’tan, Mars gezgini Zhuzhong’dan alınan ilk bilimsel görüntüleri paylaştı. Ayrıca Zhuzhong, popüler kültüre uyarak bir de Selfie çekildi. Yayınlanan fotoğraflar arasında, gezici direğine takılı bir kamerayla çekilmiş, iniş alanının etkileyici bir panoraması da yer alıyor.

Bu sayede Mars’ı daha geniş açılı görebiliyoruz. Paylaşılan resmin aktarılan bilgilere göre araçtan 10 metre uzağa yerleştirilmiş ayrı bir gezici kamera kullanılarak çekilmiş. Gezici platformdan inmiş kamerayı kurmuş ve platforma geri dönüp Kızıl Gezegen’in fotoğrafını çekmiş.

Çin gezegenler arası istasyonu Tianwen-1’in 23 Temmuz 2020’de ağır bir fırlatma aracı “Changzheng-5” kullanılarak başlatılmıştı. 15 Mayıs 2021’de, Pekin saatiyle 1’de, Tianwen-1 sondası Mars yörüngesine girdi ve saat 07:18’de Zhurong gezici ile iniş modülü, Ütopya Ovası’ndaki Kızıl Gezegenin yüzeyine başarıyla indi.

Çin’in uzay macerasında NASA ve Rusya’ya ortak olması, yakında büyük bir güç olarak ABD’nin önüne geçebileceğinin en büyük işareti diyebiliriz. Teknoloji konusundaki atılımlarına tüm engellemelere rağmen devam eden Çin, bakalım ilerleyen dönemlerde bizleri neler ile şaşırtmaya devam edecek?

Çin Bunu da Yaptı! Zhuzhong ile Mars’tan Fotoğraf Gönderdi! yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

NASA yine bir ilke imza attı. Jupiter’in uydusu olan Ganymede ilk defa görüntülendi. Jupiter’in uydusu gerçekten de görülmeye değer.

NASA‘nın Juno isimli derin uzay sondası, Jüpiter’in en büyük ayı Ganymede’nin yirmi yıl içinde görüntülenen ilk yakın çekim görüntülerini bizlerle buluşturdu. Juno’nun 7 Haziran’da dev ayın yanından geçişi sırasında çekilen görüntüler, uzay aracının JunoCam görünür ışık görüntüleyicisi tarafından yeşil bir filtre kullanılarak çekildi. Yıldız Referans Birimi yıldız navigasyon kamerası Ganymede uydusunun karanlık tarafının siyah beyaz bir görüntüsünü aldı. Bu görüntü Jüpiter’den yansıyan ışıkla aydınlatıldı.

Ganymede ilk defa görüntülendi

NASA tarafından yayınlanan görüntüler, güneş sistemindeki en büyük ay olarak Merkür gezegeninden daha büyük olan Ganymede’nin yerçekimi destekli uçuşundan Juno tarafından döndürülen ilk görüntüleri olarak tarihe geçti. Yayınlanan görüntüler, JunoCam için piksel başına yaklaşık 0,6 mil (1 km) ve navigasyon kamerası için piksel başına 0,37 mil (600 km) çözünürlüğe sahip.

Görüntüler, Ganymede’nin kabuğunu oluşturan buzdaki aydınlık ve karanlık bölgeler, kraterler ve tektonik faylar gibi bir dizi özelliğini de ortaya çıkarıyor.

Uydudan gelen görüntüler hala işlenme aşamasında. Bu görüntülerin işlenmesi uzun bir süre alacağı için daha net görsellere önümüzdeki günlerde erişebileceğiz.

Bu keşifin Ganymede’nin bileşimine, iyonosfere, manyetosfere, radyasyon ortamına ve gelecekteki görevlere yardımcı olarak buz kabuğuna ışık tutması bekleniyor. Yakında yayınlanacak olan diğer görüntüler, tam renkli görüntülerin işlenmesine izin veren kırmızı ve mavi filtreler kullanılarak yapılacak.

San Antonio’daki Güneybatı Araştırma Enstitüsü’nden Juno Baş Araştırmacısı Scott Bolton, “Bu, herhangi bir uzay aracının bir nesilde bu devasa aya en yakın olduğu zamandır. Herhangi bir bilimsel sonuç çıkarmadan önce zamanımızı alacağız, ancak o zamana kadar bu göksel mucizeye hayret edebiliriz.” ifadelerini kullandı.

Jupiter Uydusu Ganymede İlk Defa Görüntülendi yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Nokia zamanında bir Ay projesi için Vodafone ve Audi ile ortaklık kurmuş, ancak bu ortaklıkta bir gelişme sağlanamamıştı.

Kurulan ortaklığın bir meyvesini yiyemeyen şirket sadece Ay ortamına yakın bir laboratuvar ortamı elde etti ve birkaç test yapma imkanı buldu. 2018’de kurulan ortaklıktan istediğini alamamalarına rağmen karşılarına bir fırsat daha çıktı. NASA uzaya 4G ağı kurulması için Nokia ile Ay projesi imzaladı. 

Uzay ajansının isteği bu noktada Dünya’nın da uydusu konumunda bulunan Ay’da bir iletişim ağı sağlayabilmek. Nokia eski tecrübesinden minnettar olacaktır çünkü halihazırda Ay’ın ortam koşullarına nasıl yaklaşılacağına dair deneyime sahip.

Nokia Ay Projesi İçin Nasıl Bir Çalışma Planlıyor? 

Bell Labs şirketi, yani Nokia, ile yapılan bir röportajda şirket yöneticisi 2021 yılında laboratuvarlarının ana kullanım amacının proje üstünde ilerlemek olduğunu açıklıyor. Bunu ise hem güçlü hem de uzaktan kontrol edilebilir olduğu için 4G ağ olarak kurmak istiyor.

Yine aynı yönetici Thierry Klein’e göre uzayda özellikle de Ay’da sinyal kuleleri kurmak zorlu olacak. Bunun sebebi ise Dünya üzerinde kurulan sinyal kuleleri ortalama 30m yüksekliğinde olurken, Ay’a iniş aracının taşıyabileceği maksimum yükseklik 4m ile sınırlı kaldığı için projenin başarısı özellikle boyut anlamında azimli bir çalışma gerektiriyor. İlaveten bu yapılar; radyasyona, titreşime ve sıcaklık dalgalanmalarına karşı çok daha dirençli olacak.

Biz de projenin detaylarını ve nasıl sonuçlanacağını sizler kadar heyecanla bekliyoruz. Yeni gelişmeler geldiğinde aktarmak üzere teknolojiyle kalın.

Nokia Ay Projesi Hayaldi Gerçek Oluyor! yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Dünyanın her yerinde askeri darbe, uluslara ve ülkelere büyük felaket getiriyor. Myanmar’da uzay teknolojisi de felaketten nasibini aldı.

Demokrasi ve insan haklarını tehdit eden, ülkelerin geri gitmesine neden olan askeri darbe bu kez Myanmar’ı vurdu. Myanmar yoksul bir ülke ve insani gelişim endeksi de oldukça düşük. Ancak bütün olumsuz koşullara rağmen tarımsal faaliyetlerin takibi için uzaya uydu göndermek için çalışmalar sürüyor. Japonya Havacılık ve Uzay Araştırma Ajansı’ndan gelen açıklamaya göre Myanmar’ın uydusu Uluslararası Uzay İstasyonu’nda bekletiliyor.

Myanmar yeniden demokrasiyi tesis edinceye kadar, iç karışıklıklar nedeniyle şimdilik önüne bakabilecek durumda değil. Söz konusu uydu, Japon Hokkaido Üniversitesi tarafından Myanmar Havacılık ve Uzay Mühendisliği Üniversitesi (MAEU) ile ortak bir projenin parçası olarak oluşturuldu. Myanmar hükümeti tarafından finanse edilen 15 milyon dolarlık bir mikro uydudur. Bildirildiğine göre, birden fazla hazneye sahip iki 50 kg’lık mikro uydudan ilki. Tarım ve balıkçılıkla ilgili çeşitli projelerin uygulanmasında kullanılması planlandı.

Öte yandan bazı Japon yetkililer, uydunun askeri amaçlarla kullanılmasından endişe ettiklerini, ordu tarafından kullanılırsa ölümlere sebebiyet verebileceği için uydunun şimdilik teslim edilmeyeceğini vurguladı. Ancak Myanmarlı mühendislere göre uydu yalnızca tarım ve balıkçılık için kullanılacak ve ordu ile bu durumun bir ilgisi olmayacak. Myanmar’daki darbenin ardından bu projede önemli rol oynayan MAEU rektörü Profesör Kyi Thwin ise bu konuda sessiz kalmayı tercih ediyor.

Japonya her olasılığı değerlendirerek, ülkede halkın katılacağı seçim yapılmadan ve demokrasi egemen olmadan uyduyu teslim etmeme konusunda kararlı görünüyor.

Askeri Darbe, Uzay Teknolojisine de “Darbe” Vurdu! Eyvah! yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

Stratosferden LTE: İçinde baz istasyonu bulunan bir planör, 19 km yükseklikten hücresel kapsama alanı sağlayabildi. Sonunda oldu!

HAPSMobile ve Alphabet Loon, dronlarının stratosfer seviyesine ilk kez ulaşabildikleri son test uçuşu sırasında, dünyanın ilk LTE bağlantısını bağımsız bir tek kanatlı planörden tanıttı. Ekipler LTE bağlantısı üzerinden video görüşmesi bile yaptı.

Güneş enerjisiyle çalışan bir HAPSMobile Sunglider drone, içinde bir Loon LTE baz istasyonu ile 19 km‘den fazla uçtu. 20 saatlik uçuşun 15‘inde bir LTE sinyali göndererek MIMO teknolojisini kullanarak bir bağlantı sağlayabildi. SoftBank Corp. CTO‘su ve HAPSMobile CEO‘su Junichi Miyakawa şunları söyledi:

“Loon ile birlikte geliştirilen kablosuz iletişim ekipmanımızın zorlu irtifa ortamında beklentileri aşmasından çok memnunum. Bu test, ticari hizmetlerin gelişimini hızlandıracak ve HAPS bağlantılarımızın erişimini ve kalitesini artıracak önemli veriler sağlar. Mobil iletişimde devrim yaratmak ve dünya genelinde dijital uçurumu kapatmak için Loon ile kablosuz ürünler geliştirmeye devam edeceğiz. “

Test uçuşu, 4 yönlü video konferans ile onaylanan, hem dış hem de iç mekan kullanımı için güvenilir bağlantılar sağlamak için 700 MHz spektrumundan 5 MHz bandını kullandı. Çağrı, Loon ve AeroVironment ekiplerinin okyanus boyunca akıllı telefon kullanmasına izin verdi – katılımcılar New Mexico, Tokyo, Mountain View (California) ve Washington’da (DC) idi.

Loon CEO‘su Alastair Westgarth şunları söyledi: “Bu başarılı test, stratosferde yeni bir iletişim düzeyinin geliştirilmesine yönelik bir başka adımı temsil ediyor. Bu aynı zamanda HAPSMobile ile devam eden stratejik ortaklığımızın önemli bir adımıdır. Stratosferin gücünden yararlanmak için teknolojiler geliştirerek, dünyanın dört bir yanındaki bağlantısız veya gevşek bağlı insan gruplarını birbirine bağlama ortak hedefimize doğru ilerleme kaydediyoruz. ”

Uçuş aynı zamanda, stratosfer ile dünya arasındaki radyo dalgalarının yayılmasını ölçmek için de kullanıldı; bu, dünyanın izleyeceği standart bir kurallar dizisi oluşturma umuduyla stratosferik radyo iletişimlerini daha da geliştirmek için kullanılacak. Her iki şirket de artık gelecekteki test uçuşlarında diğer ortaklar, taşıyıcılar ve düzenleyicilerle birlikte çalışacak.

Stratosferden 4G LTE Bağlantısı Yapıldı! Göklerden Gelen Bir İnternet Var yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.

RASAT Türkiye’nin ilk yerli gözlem uydusu. Uzaydaki 9. yılını geride bıraktı ve bugüne kadar tam 3202 görüntüleme yaptı. İşte o görüntüler!

TÜBİTAK Uzay Teknolojileri Araştırma Enstitüsü‘nün (TÜBİTAK UZAY) tasarlayıp ürettiği ilk yerli yer görüntüleme uydumuz olan RASAT yörüngedeki 9. yılını geride bıraktı. TUBİTAK UZAY’dan yapılan açıklamaya göre RASAT’ın çektiği görüntüler haritacılık, afet izleme, tarım, çevre, şehircilik ve planlama çalışmalarında kullanılmakta.

17 Ağustos 2011 tarihinde Rusya’dan fırlatılan ve hiçbir sınırlama olmadan dünyanın her yerinden görüntü çekebilen uydumuz, tam 93 kilogram ağırlığında ve dünyanın çevresini 98 dakikada turlayabiliyor. Uydunun çektiği görüntüler 7,5 metre siyah-beyaz ve 15 metre çok bantlı konumsal çözünürlükte. Ayrıca her bir çerçeve görüntüsü 30 kilometreye 30 kilometre boyutlarında oluyor. RASAT tam 960 kilometre uzunluğunda şerit görüntü alabilme yeteneğine de sahip.

Gün içerisinde 4 defa Türkiye‘nin üstünden geçen uydumuz sayesinde büyük yangınlardan yanardağlara, bir barajdaki su çekilmesinden yeni inşaat yapılaşmalarına, sel felaketlerinin oluşturduğu zararlardan yeryüzü manzaralarına kadar oldukça yüksek çözünürlüklerde görüntüler elde edilebiliyor.

3 yıl ömrü var denmişti!

2003 yılında TUBİTAK UZAY tarafından teknoloji transferi yöntemiyle fırlatılan BİLSAT, Türkiye‘nin ilk optik uzaktan algılama uydusuydu. İşte bu uydu sayesinde kazanılan tecrübe ve deneyimlerle RASAT‘ı hiçbir danışmanlık ya da dış destek almadan ürettik. Tasarım ömrü sadece 3 yıl olarak öngörüldü. 700 kilometre irtifada görevlerini başarıyla yerine getiren RASAT dün itibariyle 9. yılını geride bıraktı. Böylece Türk mühendisleri ve Türk teknisyenlerinin uzay ortamında uzun süre dayanabilen bir uydu üretebileceğini kanıtlandı.

Uydumuz bu süre boyunca yörüngesinde 47 bin 943 tur atarak 3 bin 202 tane görüntüleme görevini başarıyla yerine getirdi. Ayrıca toplamda 16 milyon 813 bin 800 kilometrekare alanı görüntülemiş oldu. Şu an bu görüntülere GEZGİN isimli bir portal üzerinden erişilebiliyor.

RASAT’ın çektiği görüntüler:

Vatandaşlar https://gezgin.gov.tr/ portalı üzerinde e-devlet girişi yaparak bu görüntülere ücretsiz erişebiliyor. Ayrıca portal üzerinden Türkiye haritasına detaylı ve tam kalite olarak erişmek istenirse 45 GB boyutlara kadar varan sıkıştırılmış veya ham birçok formatta indirme seçeneği de mevcut.

Yerli Uydumuz RASAT 9 Yaşında. İşte Çektiği Görüntüler! yazısı ilk önce TeknoBurada üzerinde ortaya çıktı.